เค้าว่าการชนะใจตัวเองนั้นอาจดีและมีค่าที่สุดแต่ในเรื่องความรัก การชนะใจคนที่เรารักนั้นเราไม่ผิด ที่ไปรักเค้าคนนั้นและเค้าเองก็คงไม่ผิดที่ไม่ได้รักเรา

ในทางตรงข้าม เราไม่ผิดที่ไม่ได้รักเค้าคนนั้นและเค้าก็ไม่ผิดที่มารักเราเช่นกัน การห้ามใจไม่ให้รักนั้นยากนักแต่คงเทียบไม่ได้กับการห้ามใจให้ลืมรักเพราะย่อมยากกว่า

เราอาจทำได้เมื่อมีใครอีกคนก้าวเข้ามาในชีวิตเรา แต่มันคงไม่ง่าย ถ้าเราต้องหักใจให้ลืมในขณะที่เราอยู่คนเดียว อาจย่อมมีค่ากว่าแต่มันอาจมีค่ากว่านั้น . . .

ถ้าเราสามารถชนะใจตัวเองที่จะปฏิเสธกับความรักที่ย้อนมาหาเรา และมันอาจมีค่าที่สุด ถ้าเรายอมที่จะ "แพ้" ใจตัวเองเพื่อจะกลับไปหาความรักนั้น

ความรักเป็นเรื่องของคนสองคนแต่อย่าลืมว่าบนโลกไม่ได้มีคนสองคนเท่านั้น อย่าโกรธเค้าที่ต้องปฏิเสธรักจากเราด้วยเหตุผลว่าเราเข้ากันไม่ได้ด้วยเหุผลว่าสังคมเราต่างกัน

ด้วยเหตุผลว่าเค้ารักคนอื่นที่มีค่าพอกับเค้า วิทยาศาสตร์อาจต้องการเหตุผลแต่เรื่องความรักย่อมไม่ต้องการเหตุผลใดใด คนดีอาจรักกับคนเลวงอย่าโทษเค้าว่าเค้ารักคนผิด

จงอย่าโทษเค้าว่าเค้ารักคนที่ไม่เอาไหนและจงอย่าโทษตัวเองว่าเรารักคนที่ไม่ดี จงเชื่อในสายตาของตัวเอง จงเชื่อประตูหัวใจอันมีค่าที่เลือกจะเปิดรับเค้าคนนั้น

แม้ใครจะพูดว่าคู่ของเราเป็นคนไม่ดีแต่ในแง่ของความรัก คุณทั้งสองเป็นคนดีของกันและกัน เหตุผลทั้งหมดเพราะความรักแต่ละคนย่อมต่างกันไม่แปลกที่บางคู่อาจทะเลาะกันทั้งวัน

ไม่แปลกที่บางคู่อาจหวานให้แก่กันได้ทั้งวันและไม่แปลกที่บางคู่ต่างเฉยชาต่อกันและก็คงไม่แปลกเลยที่บางคู่อาจต่างกันราวฟ้ากับดินอย่าไปคิดว่าทำไมคู่เราถึงไม่เหมือนคู่ของใครเค้า

อย่าไปคิดว่าคู่เราแปลกหรือเปล่าอย่าไปสนใจว่าเราควรเปลี่ยนแปลงอะไรไหมถ้าจะเปลี่ยน ขอให้เพื่อรักมิใช่เพื่อเลิกรัก