| tae 的个人资料ความทรงจำดี-ดี照片日志列表 |  工具  帮助 |
สาระน่ารู้
....วันนี้ที่มีค่า ...ไม่มีวันหน้าและวันหลัง" คนเราถ้ายังรักตัวเองไม่เป็นแล้วจะไปรักใครได้" ประโยคที่ได้ยินมานาน และคิดว่าเข้าใจในความหมายนั้นและเราก็ไม่เชื่อว่าใครๆ ก็คงคิดเหมือนกัน แต่แล้ววันหนึ่งที่ความรักที่ไม่มีวันเป็นไปได้มาเยือน เราจึงได้รู้ว่าแท้จริงแล้วเราไม่ได้รู้จักความหมายของประโยคนั้นเลยเพราะรัก และอยากให้ใครคนนั้นพึงพอใจและหันมามองกันบ้าง เราจึงยอมที่จะทำทุกอย่างแม้จะรู้ว่าสุดท้ายแล้วมันก็เป็นเพียงความหวังลมๆ แล้งๆ เท่านั้น วันนั้นเราเปลี่ยนตัวเองในแบบที่เค้าชอบ เราเปลี่ยนความชอบของตัวเองทุกอย่างให้เข้ากับเค้าได้ เราพยายามเรียนรู้ในทุกๆ สิ่งที่เค้าชอบ และพูดคุยถึงแต่เรื่องพวกนี้ เราตามใจและให้ทุกอย่างที่เขาต้องการ เราไม่เคยบ่น หรือไม่พอใจที่เค้ายกเลิกนัดกระทันหันเพื่อไปกับคนที่เค้ารัก สุดท้าย เราก็ได้รับเพียงความผิดหวังเมื่อวันหนึ่งต้องพบกับความจริงว่า เค้าไม่ได้มีใจให้เราแล้ว ที่ผ่านมาเราเองก็พอร็ แต่ที่ไม่เคยรู้ก็คือ การที่เรายอมทำทุกอย่าง ตามใจทุกสิ่ง เปลี่ยนแปลงตัวเอง เพื่อให้คนที่เรารักนั้นมันกลับทำให้ค่าของเราลดลง ยิ่งเวลาผ่านไปนานเท่าไหร่ เรายิ่งไม่มีค่าในสายตาเค้า สุดท้ายเราก็เป็นเพียงเพื่อนแก้เหงาของเค้าเท่านั้น วันนี้เมื่อรู้สึกตัวอีกครั้ง สติบอกกับเราว่า เราโง่มากที่ทำตัวแบบนั้น คนเราจะรักกันก็รักเพราะที่เราเป็นเรา ถ้าจะเปลี่ยนแปลง นั่นย่อมหมายถึงเปลี่ยนทั้งสองคนเพื่อปรับเข้าหากันไม่ใช่การกระทำที่โง่เขลาอย่างเรา คนที่พยายามเปลี่ยนตัวเองทั้งชีวิตโดยที่เค้าคนนั้นไม่เคยร้องขอสุดท้าย.............เมื่อเราทำทุกอย่างเพื่อเค้า โดยที่ไม่ต้องการอะไรไปมากกว่าความรักจากเค้า แต่เรากลับถูกมองเป็นคนไร้ค่า ไร้ความน่าสนใจเพราะการกระทำของเราเอง วันนี้เรา เราจึงเข้าใจความหมายของประโยคนั้นแล้วว่า การที่เราจะรักใครสักคน ต้องเริ่มจากการรักตัวเองก่อน มันจะเป็นยังไงก็ไม่รู้เนอะ ?... แต่สุดท้ายเราก็ยังรักคนที่เรารักมากกว่าอยู่ดี....ยังไงก็ทำไม่ได้จิงๆในขณะที่เราคิดถึงคนๆ นึงตลอดเวลา โดยที่เค้าคนนั้นอาจกำลังคิดถึงคนอื่นอยู่ก็ได้ แต่บางครั้งก็อาจมีคนที่คิดถึงเราโดยที่เราไม่คิดที่จะสนใจมันเลย บางครั้งการได้ฝันไปคนเดียวมันก็ดีกว่าการได้รับรู้ความจิงที่ว่า สิ่งที่เราคิดทั้งหมด มันคือความฝันของเราเพียงคนเดียว มันก้ไม่แปลกถ้าจะมีคนจมอยู่กับความฝันมากกว่าที่จะได้รับรู้ความเป็นจิง การไม่ได้เป็นที่ 1 ในใจเค้า เราอาจจะเป็นที่ 2 มันก้ยังดีกว่าที่ 3 ที่ 4 แต่หากเราไม่ได้อยู่ในใจเค้าเลย ก็ให้คิดว่าเค้ายังไม่เห็นคุณค่าในตัวเรา แต่จำไว้เถอะนะว่า หากหัวใจของเรายังไม่ร้องออกมาดังๆ พร้อมกับบอกว่า
"กรูเหนื่อยแล้ว กรูท้อแล้ว กรูล้าแล้ว กรู........................." แต่ถ้เรายังมีแรง เราก็จะเป็นแบบนี้ต่อไป การได้รักใครซักคน ไม่ต้องการความพยายาม การตัดใจต่างหากที่ต้องการความพยายามอย่างมาก เราลองชั่งใจดูแล้วว่า ความสุขยามที่ได้สบตากับเค้า กับ ความทุกข์ยามที่หลบตาเค้า อันไหนมันหนักหนากว่ากัน อย่าโทษตัวเองที่มาเจอเค้า อย่าโทษเค้าที่ไม่มีใจให้เรา อย่าโทษโชคชะตาที่ทำให้เราพบกัน แต่ไม่ได้ให้ใจมาแต่ก้ยังได้รับใจของเราไป ยิ้มให้กับดชคชะตา ที่ยังทำให้เราได้รู้จักกัน ควรจะดีใจด้วยซ้ำที่ครั้งหนึ่งเราได้เจอคนที่เราอยากเก็บทุกอย่างที่เกี่ยวกับเค้าไว้ คนที่เราใส่ใจกว่าตัวเราเอง คนที่ทำให้เราหัวเราะและร้องไห้ได้มากมาย คนที่เพียงแค่ยิ้มของเค้า ก็สามารถเปลี่ยนอะไรๆ ให้มันสดใสขึ้นเท่านี้ก้พอแล้ว ไม่ใช่หรอ? แค่การได้เห็นคนที่เรารักยิ้มหัวเราะกับคนที่เค้ารักมันก็มัทั้งความสุขและความทุกข์ในเวลาเดียวกัน.................................................................อยากบอกว่ายัง รัก รัก รัก รัก รัก รัก รัก รัก รัก รัก รัก รัก รัก รัก รัก รัก รัก รัก รัก รัก รัก รัก รัก รัก รัก รัก รัก รัก รัก รัก รัก รัก รัก รัก รัก รัก รัก รัก รัก รัก รัก รัก รัก รัก รัก รัก รัก รัก รัก รัก รัก รัก รัก รัก รัก รัก รัก รัก รัก รัก รัก
รัก รัก รัก รัก รัก รัก รัก รัก รัก รัก รัก รัก รัก รัก รัก รัก รัก รัก รัก รัก รัก รัก รัก รัก รัก รัก รัก รัก รัก รัก รัก รัก รัก รัก รัก รัก รัก รัก รัก รัก รัก รัก รัก รัก รัก รัก รัก รัก รัก รัก รัก รัก รัก รัก รักรัก รัก รัก รัก รัก รัก รัก รัก รัก รัก รัก รัก รัก รัก รัก รัก รัก รัก รัก รัก รัก รัก รัก รัก รัก รัก รัก รัก รัก รัก รัก รัก รัก รัก รัก รัก รัก รัก รัก รัก รัก รัก รัก รัก รัก รัก รัก รัก รัก รัก รัก รัก รัก รัก รักรัก รัก รัก รัก รัก รัก รัก รัก รัก รัก รัก รัก รัก รัก รัก รัก รัก รัก รัก รัก รัก รัก รัก รัก รัก รัก รัก รัก รัก รัก รัก รัก รัก รัก รัก รัก รัก รัก รัก รัก รัก รัก รัก รัก รัก รัก รัก รัก รัก รัก รัก รัก รัก รัก รัก
...เสมอไป... ตัดใจไม่ได้พยายามทุกอย่าง ทำทุกอย่าง ลบทุกอย่างที่เป็นเรื่องเธอ พยายามไม่ผ่าน ไปให้เจอ ที่ๆ เคยมีเธอวันนั้น ออกไปพบเพื่อนใหม่ๆ เปิดใจให้ใครเข้ามา คอยเยียวยาหัวใจ พยายามไม่เปิด เพลงของเรา เหมือนที่เราเคยฟังทุกคืน ดูทีวีก็เปลี่ยนเป็นช่องอื่น เพื่อให้ใจได้ลืมความหลัง เพื่อการหนีเรื่องเก่าๆ อาจทำให้ใจทุเลา ดีไปกว่านี้ แต่ก็ทำไม่ได้ ตัดใจไม่ได้สักที อืมมมม มันทำไม่ได้ ตัดใจไม่ได้สักครั้ง ไม่อยากจะเป็นแบบนี้ ฉันเกลียดตัวเองเหลือเกิน ฉันเกลียดที่ยังฝังใจ ไม่รู้จะทำอย่างไร ไม่รู้จะมีวันไหนลืมเธอสักที พยายามพักผ่อน นอนให้หลับ ไม่สนใจอะไรรอบตัว พยายามแข็งใจไม่ให้กลัว ที่ต้องนอนคนเดียวอย่างนี้ หลับตานึกเรื่องดีๆ ไม่มีอะไรต้องแคร์ ลืมมันไปเสีย แต่ก็ทำไม่ได้ ตัดใจไม่ได้สักที อืมมมม มันทำไม่ได้ ตัดใจไม่ได้สักครั้ง ไม่อยากจะเป็นแบบนี้ ฉันเกลียดตัวเองเหลือเกิน ฉันเกลียดที่ยังฝังใจ ไม่รู้จะทำอย่างไร ไม่รู้จะมีวันไหนลืมเธอสักที แต่ก็ทำไม่ได้ ตัดใจไม่ได้สักที อืมมมม มันทำไม่ได้ ตัดใจไม่ได้สักครั้ง ไม่อยากจะเป็นแบบนี้ ฉันเกลียดตัวเองเหลือเกิน ฉันเกลียดที่ยังฝังใจ ไม่รู้จะทำอย่างไร ไม่รู้จะมีวันไหนลืมเธอสักที ...คิดถึง...คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง
คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง
คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง
คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง
คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง
คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง
คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง
คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง
คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง เฟรม คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง
คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง
คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง
คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง
คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง
คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง
คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง
คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง
คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง
คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง ผีอำช่วงนี้ฝนมันมาอยู่ด้วย 2-3 อาทิตย์ ตอนเที่ยงวันนี้ฝนมันโทรหา มันบอกว่ามันโดนผีอำ ขนาดนอนกลางวันนะเนี้ยแต่มันก็บอกว่ามันไม่ได้ฝัน มันรู้สึกตัวตลอด แต่ขยับตัวไม่ได้มันเล่าว่า.... มันนอนหลับอยู่แล้วรู้สึกตัวเหมือนมีคนมานอนอยู่ข้างๆ มันก็พยายามลืมตาดู มันเห็นผู้หญิงอ้วน ใส่เสื้อสีแดง กางเกงสีน้ำเงิน นอนอยู่ข้างๆ ตอนแรกมันนึกว่าเป็นเรา แต่มันนึกไปนึกมาเราไปทำงานตั้งแต่เช้าแล้วนี้หว่า ? พอมันลืมตาได้ผู้หญิงคนนั้นก็จับมือมัน แล้วเค้าก็ลุกขึ้นทับมันแล้วจับมือมัน 2 ข้าง มันถามผู้หญิงคนนั้นว่า ใคร ? ก็ไม่ตอบ มันเลยถามว่าต้องการอะไร เค้าเลยบอกว่าพาไปส่งชั้น 7 หน่อย มันเลยพาไปส่งถึงที่ พอมันส่งเสร็จมันก็ตื่นแล้วขยับตัวได้ แต่ตรงข้อมือเป็นรอยแดงไปหมดเลย ไม่เชื่อก็ต้องเชื่อแหละ ตอนแรกมันนึกว่าเราพาใครมาด้วยหรือป่าว(หมายถึงสิ่งไม่มีตัวตนนะ) เพราะเราชอบบน อะไรทำนองเนี้ย มันนึกว่าเค้าตามมา จริงเราก็เจอเหมือนกัน เมื่อสองสามวันก่อนตอนเข้าห้องน้ำ ตอน 5 ทุ่ม แต่ไม่กล้าบอกฝนกลัวมันจะกลัว เราเห็นเงาผู้หญิงยืนอยู่ตรงมุมห้องน้ำแต่เราทำเป็นไม่สนใจ พอหันไปอีกทีก็ไม่เห็นแล้ว แต่จริงๆ โคตรกลัวเลย แต่ทำเป็นใจกล้าไปแบบนั้นแหละ เพราะเราคิดว่ายังไงเราก็ต้องอยู่ที่นี้ เราต้องอาศัยซึ่งกันและกัน ขอให้เค้าคุ้มครองเราด้วยแล้วกัน พิมพ์ไปขนลุกไป ถามว่ากลัวไหมโคตรกลัวเลย.............สุดๆ จริงๆ บอกไม่ถูก แต่ตอนที่ย้ายเข้ามาอยู่ที่นี้ ใหม่ๆ
ก็ได้ไหว้ ขออนุญาตเจ้าที่เจ้าทางแล้ว สาธุ..... ขอคุ้มครองลูกด้วย แผลในใจถ้าหากบังเอิญมีความจำเป็นที่ทำให้เราต้องเลิกกันโดยที่ยังคงมีความรู้สึกที่ดีดีต่อกันวันเวลาที่ถูกใช้ไปแบบมีเงาตามตัวตลอด เคยไปไหนมาไหนในสถานที่เดิมด้วยกัน ใช้ของใช้ที่ต่างฝ่ายต่างซื้อให้กัน แต่แล้ววันหนึ่งเราต้องใช้ชีวิตเพียงลำพังคนเดียวเราจะทำยังไง? ในความจริงแล้วทุกคนสามารถอยู่ได้ด้วยตัวเอง ทุกคนสามารถผ่านวันเวลานั้นไปได้ ถ้าเราไม่คร่ำครวญจนเกินไป ความเจ็บปวดมักจะเกิดจากการที่จิตใจไม่ยอมรับสภาพที่เป็นอยู่ไม่พอใจในสิ่งที่ขาดหายไป เราไม่จำเป็นต้องพอใจกับสภาพที่เป็นอยู่... เพียงแต่ต้องยอมรับให้ได้กับสิ่งที่เกิดขึ้น ยอมให้เวลาผ่านไปอย่างเจ็บปวดแต่เชื่อเถอะวันหนึ่งแผลก็ต้องหาย ไม่มีใครเป็นแผลเรื้อรังไปจนตายมีบาดแผลก็ต้องมีความเจ็บปวด มีบาดแผลก็ต้องใช้เวลารักษา เห็นด้วยนะว่า แผลเป็นเกิดขึ้นได้ ยิ่งแผลลึกโอกาสเป็นแผลเป็นยิ่งมากแต่ไม่มีใครเจ็บปวดเพราะแผลเป็น...มันแค่ทำให้สภาพปกติไม่น่าดูเพิ่มขึ้นนิดหน่อย สำหรับบางคนที่มีปัญหาต่อกันอยู่และกำลังกลัวว่าจะต้องผ่านช่วงเวลาอย่างนี้จนทำให้ไม่กล้าที่จะยอมรับความเปลี่ยนแปลง ...และปล่อยให้อะไรๆ มันเลวร้ายไปกว่าเดิม เชื่อเถอะมันจะยิ่งทำให้แผลลึกลงไปกว่าเดิมและโอกาสหายก็จะช้าขึ้นอีกเราต้องกล้าที่จะทนฝ่าหมอกควันออกไปไม่อย่างนั้นยังไงเสีย ก็ไม่รอดอยู่ดีแต่ถ้าเราผ่านมันออกไปได้ ลมหายใจของเราจะกลับมามีค่าอีกครั้งหนึ่ง
เราไม่ผิดเค้าก็ไม่ผิดเค้าว่าการชนะใจตัวเองนั้นอาจดีและมีค่าที่สุดแต่ในเรื่องความรัก การชนะใจคนที่เรารักนั้นเราไม่ผิด ที่ไปรักเค้าคนนั้นและเค้าเองก็คงไม่ผิดที่ไม่ได้รักเรา ในทางตรงข้าม เราไม่ผิดที่ไม่ได้รักเค้าคนนั้นและเค้าก็ไม่ผิดที่มารักเราเช่นกัน การห้ามใจไม่ให้รักนั้นยากนักแต่คงเทียบไม่ได้กับการห้ามใจให้ลืมรักเพราะย่อมยากกว่า เราอาจทำได้เมื่อมีใครอีกคนก้าวเข้ามาในชีวิตเรา แต่มันคงไม่ง่าย ถ้าเราต้องหักใจให้ลืมในขณะที่เราอยู่คนเดียว อาจย่อมมีค่ากว่าแต่มันอาจมีค่ากว่านั้น . . . ถ้าเราสามารถชนะใจตัวเองที่จะปฏิเสธกับความรักที่ย้อนมาหาเรา และมันอาจมีค่าที่สุด ถ้าเรายอมที่จะ "แพ้" ใจตัวเองเพื่อจะกลับไปหาความรักนั้น ความรักเป็นเรื่องของคนสองคนแต่อย่าลืมว่าบนโลกไม่ได้มีคนสองคนเท่านั้น อย่าโกรธเค้าที่ต้องปฏิเสธรักจากเราด้วยเหตุผลว่าเราเข้ากันไม่ได้ด้วยเหุผลว่าสังคมเราต่างกัน ด้วยเหตุผลว่าเค้ารักคนอื่นที่มีค่าพอกับเค้า วิทยาศาสตร์อาจต้องการเหตุผลแต่เรื่องความรักย่อมไม่ต้องการเหตุผลใดใด คนดีอาจรักกับคนเลวงอย่าโทษเค้าว่าเค้ารักคนผิด จงอย่าโทษเค้าว่าเค้ารักคนที่ไม่เอาไหนและจงอย่าโทษตัวเองว่าเรารักคนที่ไม่ดี จงเชื่อในสายตาของตัวเอง จงเชื่อประตูหัวใจอันมีค่าที่เลือกจะเปิดรับเค้าคนนั้น แม้ใครจะพูดว่าคู่ของเราเป็นคนไม่ดีแต่ในแง่ของความรัก คุณทั้งสองเป็นคนดีของกันและกัน เหตุผลทั้งหมดเพราะความรักแต่ละคนย่อมต่างกันไม่แปลกที่บางคู่อาจทะเลาะกันทั้งวัน ไม่แปลกที่บางคู่อาจหวานให้แก่กันได้ทั้งวันและไม่แปลกที่บางคู่ต่างเฉยชาต่อกันและก็คงไม่แปลกเลยที่บางคู่อาจต่างกันราวฟ้ากับดินอย่าไปคิดว่าทำไมคู่เราถึงไม่เหมือนคู่ของใครเค้า อย่าไปคิดว่าคู่เราแปลกหรือเปล่าอย่าไปสนใจว่าเราควรเปลี่ยนแปลงอะไรไหมถ้าจะเปลี่ยน ขอให้เพื่อรักมิใช่เพื่อเลิกรัก
คิดสักนิดโลกกลม ๆ ใบนี้ ไม่มีอะไรได้มาฟรี ๆ ของฟรีไม่เคยมี ของดีไม่เคยถูกอยู่ให้ไว้ใจ ไปให้คิดถึงคนเราต้องเดินหน้า เวลายังเดินหน้าเลยไม่ต้องสนใจว่าแมวจะสีขาวหรือดำ ขอให้จับหนูได้ก็พอยิ่งมีใจศรัทธา ยิ่งต้องมีสายตาที่เยือกเย็นในโลกกลม ๆ ใบนี้ไม่มีคำว่าแน่นอนคนเราเมื่อม้าตาย ก็ต้องลงเดินท้อแท้ได้แต่อย่าท้อถอย อิจฉาได้แต่อย่าริษยา พักได้แต่อย่าหยุดเหตุผลของคน ๆ หนึ่ง อาจไม่ใช่ของอีกคนหนึ่งถ้าไม่ลองก้าว จะไม่มีวันรู้ได้เลยว่า ข้างหน้าเป็นอย่างไรหนทางอันยาวไกลนับหมื่นลี้ ต้องเริ่มต้นด้วยก้าวแรกก่อนเสมอปัญหาทุกอย่าง อยู่ที่ตัวเราทั้งสิ้นจะเห็นค่าของความอบอุ่น เมื่อผ่านความเหน็บหนาวมาแล้วอันตรายที่สุด คือการคาดหวังเริ่มต้นดีแล้ว ลงท้ายก็ต้องดีด้วยอย่ายอมแพ้ถ้ายังไม่ได้พยายามอย่างเต็มที่จงใช้สติ อย่าใช้อารมณ์เบื้องหลังความเข้มแข็ง สมควรมีความอ่อนโยนไม่มีคำว่าบังเอิญในเรื่องของความรัก มีแต่คำว่าตั้งใจยินดีกับสิ่งที่ได้มา และยอมรับกับสิ่งที่เสียไปหลังพายุผ่านไป ฟ้าย่อมสดใสหลังผ่านปัญหา จะรู้ว่าปัญหานั้นเล็กนิดเดียวไม่เป็นขุนนางน่ะได้ แต่ไม่เป็นคนไม่ได้มีแต่วันนี้ที่มีค่า ไม่มีวันหน้า วันหลัง เมื่อวานก็สายเกินแก้พรุ่งนี้ก็สายเกินไปอย่าหวังว่าจะได้รับความรักจากคนที่คุณรักเพราะคนที่คุณรักไม่ได้รักคุณหมดทุกคนเพื่อนทั่วไปไม่เห็นคุณร้องไห้ ...เพื่อนแท้มีหัวไหล่ไว้คอยซับน้ำตา...เพื่อนทั่วไปถือขวดไวน์ติดมือมางานปาร์ตี้ของคุณ...เพื่อนแท้จะมาแต่หัววันเพื่อช่วยเตรียมงาน…เพื่อนทั่วไปคาดหวังให้คุณอยู่เคียงข้างเขาเสมอ…เพื่อนแท้คาดหวังที่จะอยู่เคียงข้างคุณตลอดไป
คิดถึงอีกแล้วคิดถึง คนที่เคยใช้เวลาอยู่ด้วยกัน คนที่เคยมอบสิ่งดีๆ ให้แก่กันและกัน คนที่เคยทำทุกๆ อย่างเพื่อกันและกันได้ คนที่ทำให้เราไม่เคยรู้สึกว่า ตัวเองเหงา คนที่เราอยู่ใกล้ แล้วเราก็สุขใจ หลายคนยังคงถามเราว่า ยังจะไป คิดถึงเค้าอีกทำไม ในเมื่อ เค้าทำเราเจ็บมากมาย . . . เค้าไม่ได้รักเราแล้ว ทำไมนะเหรอ ก็เพราะ เราไม่อยากจะจดจำ สิ่งที่มันไม่ดีนี่ เราคิดว่าขวดแก้วมันไม่ได้มีไว้ใส่ อดีตที่ขมขื่น แต่มันมีไว้เพื่อเก็บวันเวลาที่น่าจดจำของกันและกันต่างหาก ความรักมันไม่ได้จัดระบบให้อยู่ในหน่วยความจำของสมอง แต่มันแฝงตัว ฝังอยู่ในหัวใจต่างหาก ไม่ว่าจะทำอย่างไรก็ไม่มีวันที่จะลืม คนที่เคยรักกัน คนที่เคยให้ความผูกพันคนที่เคยเข้าใจกัน คนที่เคยมีความสัมพันธ์ร่วมกัน และแลกไออุ่นของกันและกันได้หรอก ถึงแม้วันนี้ ... ความสัมพันธ์ของเราไม่เหลืออะไร แม้ว่าเราจะไม่ได้อยู่ด้วยกัน ไม่ได้ใช้เวลาร่วมกันอีก แต่มันจะยังคงอยู่ในหัวใจ ของเรา ไปอีกนานแสนนาน และ ... เราจะไม่มีวันลืม ความรักของเรา ในครั้งนี้ เราจะไม่มีทาง ลืมวันเวลาที่เราเคยใช้ชีวิตร่วมกันเป็นอันขาด ทุกวันนี้เราค่อยๆ เทความทรงจำของเรา ลงในขวดนาฬิกาทราย ซึ่ง เราคิดว่า เราจะแบ่งปันสิ่งนั้นไว้ให้กับเค้า ถึงแม้เราจะรู้ดี ว่าเค้าไม่อยากได้มัน ไม่อยากจดจำอดีตที่ไร้ค่า ที่เราเคยมีร่วมกับ คนไร้ค่าอย่างเราอีกต่อไปก็ตาม เพราะเราคิดเสมอว่า . . . ขวดแก้วใบนั้นที่เราเทความทรงจำใส่ . . . มันที่พาเรากลับไปดินแดนแห่งสุขสองเรา ดินแดนที่มีเราแค่สองคนอีกครั้ง โดยมีทรายที่ละเอียดเป็นเครื่องกำหนดเวลา เมื่อทรายเม็ดสุดท้าย ทิ้งตัวเองลงสู่ กองทรายข้างล่าง เราก็จะหันกลับนาฬิกาทรายในขวดใบนั้นอีกครั้ง และมันจะเหมือนว่าความรักของเรามัน กำลังจะเริ่มต้นใหม่อีกครั้งนั่นเอง ก็แค่คนรู้จักแม้ว่า .........วันนี้อาจไม่ได้เป็นคนรักกันและแม้ว่าใน...........วันนี้เป็นเพียงคนรู้จักกันแต่..สิ่งหนึ่งที่ไม่อาจห้ามได้คือความคิดถึงที่มีอยู่มันไม่อาจจางหายได้ในวันนี้ หรือพรุ่งนี้ เราจะไม่ร้อง ไม่ขอ แต่ยังคงเสียใจ ยากที่จะลืม ในวันนี้ถึงแม้จะไม่มีนาย แต่เรายังคงเหลือหัวใจ ของเราอยู่เราจะดำรงและยังคงชีวิตนี้อยู่ อยู่เพื่อตัวเองจะเข้มแข็ง เดินด้วย 2 เท้า ของเรา ต่อไปต้องทำให้ได้ แต่จะขออนุญาตคิดถึงนายนะ เพราะ หากจะรู้สึกคิดถึงใครสักคนนั้น แม้ว่าในวันนี้ ยังไม่ใช่คนรักของเราเลยก็ตามทีแต่คงไม่เป็นไรใช่ไหม ที่จะขอคิดถึงนาย หากจะขอเพียงให้นายเป็นคนที่เรารัก และมีนายอยู่ ในหัวใจเพียงแค่ให้ใจได้...แค่คิดถึงสำหรับวันนี้ และ วันหนึ่ง ก้อพอ........แค่นี้จริงๆ
คนที่เราต้องการ หนังสือเล่มหนึ่งเคยถามเราว่า..
"คนที่เข้าใจในตัวคุณมากที่สุด คุณอยากให้เป็นประมาณไหน?"
เราคงตอบว่า...
"แค่รับความเลวของเราได้มากกว่าใคร
และพร้อมจะอยู่เคียงข้างเราเสมอ ก็เพียงพอแล้ว"
ทุกคนต่างมีความเลวด้วยกันทั้งนั้น
เราเองก็มีข้อเสียเยอะ รู้ตัวบ้าง ไม่รู้ตัวบ้าง
แต่มันจะดีสักแค่ไหน ถ้ามีใครสักคนที่ "รับความเลว" ของเราได้
บางคนคาดหวังไว้ว่าคนที่จะคบ ต้องดีอย่างนู้นอย่างนี้
คงไม่มีใครคิดไว้เลยว่าจะต้องกินเหล้า เจ้าชู้ พูดจากวนประสาท
แต่พอเจอคนนั้นจริงๆ
คนที่คิดว่า "ใช่" กลับไม่ได้เป็นเหมือนที่วาดเอาไว้
เพราะ "ความรัก" มันกำหนดไม่ได้ว่าจะให้รักคนนี้ ไม่รักคนนั้น
ที่กำหนดได้มันคือ "ความชอบ" มากกว่า
** แต่ที่สำคัญ คือ
ถ้าเค้าสามารถรับความเลวของเราได้ด้วยเหมือนกันล่ะ มันเจ๋งขนาดไหน
แล้วคนที่คุณกำลังคบอยู่ตอนนี้ล่ะ เป็นเหมือนที่คุณวาดไว้รึปล่าว
ถ้าเป็นคุณก้อควรบอกเค้านะว่าเค้าน่ะ เป็นญ/ชในฝันของคุณเลย
แต่ถ้าไม่ใช่...
คุณก้อควรบอกให้เค้ารู้ว่า..
ไม่ว่าเค้าจะดีหรือเลว
จะต่างจากที่คุณฝันไว้แค่ไหน
แต่คุณก็ยัง "รัก" เค้า
เพื่อน.... เพื่อนสนิท ... ก็คือ เพื่อนธรรมดาๆ คนนึง ที่ดันสนิทกันมากกว่าเพื่อนธรรมดาๆ ทั่วๆ ไป ซึ่งมันก็ต้องมีอะไรหลายๆอย่างที่คล้ายๆกับเรามากกว่าเพื่อนคนอื่น ถึงจะมาสนิทกันได้ ... บางที อาจไม่ใช่นิสัย ... บางที อาจไม่ใช่หน้าตา ... บางที อาจไม่ใช่ฐานะ ... บางที อาจไม่ใช่ระดับความรู้ ... แต่มันอาจจะมีอะไรบางอย่าง ที่ต้องเป็นมันคนนี้เท่านั้นที่มีบางครั้ง เราก็ไม่ไป ที่ที่เราอยากไปเพียงเพราะว่า มันไม่ไปด้วย บางครั้งนั่งเงียบอยู่ได้ตั้งนาน แต่แค่เห็นหน้ามัน น้ำตาที่กลั้นไว้แทบตาย กลับทะลักออกมาได้จนหมด บางครั้งถ้ามีเสียงหัวเราะของมันด้วยเราจะหัวเราะได้ดังกว่านี้ บางครั้งร้อยคำปลอบใจของใครก็ไม่รู้ ยังอุ่นใจไม่เท่ามือมันที่แค่ตบเบาๆที่หัวไหล่บอกเป็นนัยๆ ว่า กรูอยู่ตรงนี้ ชอบคำๆ นึงที่บอกว่า "เราไม่ได้เป็นแค่เพื่อน" "แต่เราเป็นตั้งเพื่อนต่างหาก"...เพราะเพื่อนมีความสำคัญมากๆ มากจนบางคนแยกไม่ออก เอาไปเปรียบเทียบกะแฟน ว่าอะไรสำคัญกว่ากัน ทั้งๆ ที่มันคนละเรื่องกันเลย แต่เมื่อเวลาที่เราอยู่ในห้วงของความรัก ... เพื่อน ... จะกลายเป็นส่วนเกินของโลกส่วนตัวเราทันที ไอ้เพื่อนสนิทกรูมันคงจะชินแล้ว ที่เวลากรูมีรักทีไร กรูก็จะห่างๆ มันไปทุกที ... เวลาที่จะกลับมานึกถึงมันได้อีกที ก็ตอนอกหักนู่นแหละ ก็เคยคิดเหมือนกันนะ ถ้าเราเป็นมัน จะรู้สึกยังไง คงจประมาณว่า "แม่ง ... พอมีแฟนก็ลืมเพื่อน" ที่กะกรูไม่เคยช่วยห่าไรเลย ที่กะแฟนแมร่งแทบถวายหัว" "ต้องเลิกกะแฟนก่อนถึงจะจำเบอร์โทรกรูได้ใช่ไหม สราดดด" ...คิดๆ ดูแล้วมันก็เป็นแบบนั้นจริงๆ เพราะเวลาที่กำลังมีความสุขในห้วงของความรัก ก็แทบไม่ได้จะไปเที่ยวไหนกับมันเลย นานๆถึงจะได้คุยกันที แต่พอผิดหวัง พอเจ็บตัวขึ้นมานาทีนั้นอยากกดโทรศัพท์ไปหามันก่อน อยากให้มันรับโทรศัพท์ก่อน ซึ่งบางทีมันนอนไปแล้วกรูก็จะไล่มันกลับไปนอน ไม่ต้องตื่นขึ้นมาฟังเรื่องราวใดๆ ทั้งนั้น ไม่รู้ทำไมเหมือนกัน แค่มันรับโทรศัพท์ ก็พอแล้ว แบบนี้ละมั้งที่เค้าว่า "เพื่อน คือคนที่สามารถนั่งอยู่ด้วยกันโดยไม่พูดอะไรสักคำ ... แต่ลุกจากกันไปได้เหมือนคุยกันไปนับล้านคำ" ...."เพื่อน"....คือคนที่เมื่อเราสุข เราไม่เห็นมันอยู่ในสายตา..แต่เป็นคนไม่มีวันปล่อยให้เราล้มลงไม่ว่าเราจะไปเจ็บมาจากไหน..."รักพวกมึงว่ะ" เป็นห่วง...มากๆ นะในช่วงอาทิตย์ที่ผ่านมา เกิดเหตุการณ์ที่ไม่คิดว่าจะเกิดขึ้นกับคนที่เรารัก เค้าไปเที่ยวกับเพื่อนแถวข้าวสาร ตอนจะกลับบ้านประมาณตี2 กว่าๆ เค้าโดนปล้น ถูกยิงเข้าที่ท้องทำให้ม้ามาแตก และกระเพาะอาหารทะลุ ต้องผ่าตัดเอาม้ามออก และเย็บกระเพาะอาหาร ผ่าตัดเสร้จหมอให้พักฟื้นที่ห้อง ICU เพื่อรอดูอาการต่างๆ เพราะเค้าหายใจเองไม่ได้ในช่วงแรกๆ พอตัดเสร็จเข้าไปดูเค้าในห้อง ICU เราสงสารเค้าและเป้นห่วงเค้ามาก...........เจเน็ทเป็นคนโทรบอกเราตอนตี 3 กว่าๆ ว่าเค้าโดนยิง เราตกใจมากร้องไห้เสียใจอยู่สักพักกลัวเค้าจะเป็นอะไรมาก ไปถึงโรงบาลเจอต้อมกับคนที่พาเค้ามาส่งที่โรงบาล เราก็ได้ฟังเหตุการณ์จากคนที่มาส่งเค้าแล้ว แล้วเค้าก็ฝากบอกว่าให้น้องเค้าระวังหน่อยแถวนั้นมีเหตุการณ์จี้ปล้นบ่อย อย่าโทรศัพท์ประเจิดประเจ้อมาก เราก็เค้าเตือนเค้าแล้ว สมัยตอนที่ยังคบกันอยู่ เพราะเราเคยมีประสบการณ์แบบนี้ถึง 2 ครั้งแล้ว.......แต่ตอนนี้เราสบายใจขึ้นแล้วหลังจากรอดุอาการที่ห้อง ICU ถึง 4 วัน ตอนนี้เค้าออกมาจากห้อง ICU แล้ว มาพักฟื้นที่ห้องพิเศษ เราก็ดีใจมากๆ เราแอบดีใจนิดๆ ที่ได้เจอเค้า ถึงแม้ว่าจะเจอในสภาพที่ไม่น่าเจอก็ตาม ทำให้เรารู้สึกดีมากเลย ถึงเค้าจะเฉยๆ กับเราก็ตาม เราเองก้รู้ตัวเราเองดีว่าเราอยู่ในสถานะไหน แต่เราเห็นคนที่เรารักไม่สบายเราก็ไม่สบายใจ อยากรอดูอาการแค่นั้น ตอนนี้เค้าดีขึ้นมากเราก็ดีใจแล้ว ถึงเราจะไม่ได้ดูเค้าเหมือนที่เค้าเคยดูแลเราก็ตาม เพราะต่อไปนี้เราคิดว่าต่างคนต่างเดินคนละเส้นทางจะดีกว่า เพราะเราอยากให้คนที่เรารักมีความสุขในทุกเรื่องที่เค้าอยากทำ แค่นี้เราก็มีความสุขแล้ว ขอให้โชคดี และดูแลสุขภาพตัวเองให้เยอะขึ้นกว่าเดิมนะ เราก็จะดูแลเองเหมือนที่...เคยบอก อกหัก...ดีกว่ารักไม่เป็นจริงหรือ?
"อกหักดีกว่ารักไม่เป็น" บางคนฟูมฟาย บางคนอยากฆ่าตัวตาย มันปลอดภัยดี ไม่ต้องกังวลให้วุ่นวายไม่ต้องเอาใจใส่ใคร เดียวมาซักระยะนึงแล้ว ผมไม่เคยนึกไม่เคยฝันเลยว่า จะมาเจอเข้ากับตัวเอง เพราะชีวิตที่ยึดติดอยู่กับเหตุผล และ ความคิดมากเกินไป และบอมบางมากว่าที่ใครจะทำลายมัน เป็นคนที่ได้แต่เฝ้ามองผู้คน "รักกัน"
ถึงคุณคนนั้น...ขอโทษที่ไม่เข้มแข็งเหมือนคนอื่น
ขอโทษที่กระโดกกระเดก
ขอโทษที่ใจร้อนและต้องคอยให้เตือนอยู่เสมอ
ขอโทที่ชอบร้องไห้
ขอโทษที่ไม่รู้จักโตสักที
ขอโทษที่ไม่น่ารักไม่น่าทะนุถนอม
ขอโทษที่ขี้ใจน้อย
ขอโทษที่ขี้ง้อน
ขอโทษที่ชอบพูดไม่ค่อยรู้เรื่อง
ขอโทษที่เคยทำร้ายจิตใจ
ขอโทษที่จุ้นจ้านเรื่องส่วนตัว
ขอโทษที่ขี้บ่นเหลือเกิน
ขอโทษที่รักมากเกิน
มันน่าเบื่อมากใช่มั้ยที่เราเป็นแบบนี้ พหรมลิขิตแน่หรอตัวผมเองเชื่อเรื่องนี้แต่ทุกสิ่งทุกอย่าง โดยเฉพาะเรื่องของความรัก...ในความรู้สึก ส่วนตัวของผมความรักคือ... หลายคนเชื่อว่าเวลาอาจจะเป็นตัวกำหนด บางอย่างอาจใช้เวลาเป็นเครื่องพิสูจน์ได้ ความรักที่เกิดขึ้นจากอารมณ์ชั่ววูบ จริงอยู่ที่ว่าคนเราถ้าจะรักกัน ต้องยอมรับกันและกันให้ได้ รักคือการให้ รัก...อาจจะไม่ใช่ทุกสิ่งทุกอย่าง
ความรัก“ความรัก” ทำให้คุณเปลี่ยนแปลงอย่างไร? “ความรัก” บางทีก็ทำให้ใครบางคนแอบยิ้มคนเดียวได้...ทำให้ได้ รู้จักคำว่า “ความคิดถึง” ว่าเป็นยังไง... แถม “ความเหงา” ก็ยังเข้ามาเยือนแบบไม่รู้ตัวอยู่บ่อยๆ... เพื่อนชอบทักว่าดูสดใสขึ้น... และอะไรต่อมิอะไรที่คุณดูเปลี่ยนแปลงไปอีกเพียบ!! แต่เชื่อว่าสิ่งหนึ่งที่คนกำลังมี “ความรัก” ต้องเป็นคือ การคิดทำอะไรดีๆ เพื่อทำให้คนที่เรารักมีความสุข (จริงมั้ย) ไม่ว่าจะเป็นอยากดูแล คอยเอาใจ อยากไปหา (ประมาณว่าห่างกันไม่ถึง 10 นาที เหมือนไม่เจอกันเป็นปีว่างั้น) อยากอยู่ใกล้ๆ อยากช่วยเหลือทุกสิ่งทุกอย่างเท่าที่จะทำได้ แม้บางครั้งจะเหนื่อยและลำบากบ้างก็ยอม ฯลฯ ที่ว่ามาทั้งหมดนั่นเป็นเพียงส่วนน้อยที่ใครๆ ย่อมเคยผ่านมันมาแล้ว หรือบางคนก็กำลังทำสิ่งเหล่านั้นอยู่ ก็แหม... ว่าด้วยเรื่องของ “ความรัก” เนี้ยมันมีอิทธิพลเกินกว่าจะคาดคิดนะ “ความรัก” สามารถทำให้เราทำอะไรได้หลายๆ อย่าง (อย่างที่ไม่คิดว่าจะทำได้) ส่วนจะแตกต่างกันยังไงก็แล้วแต่พฤติกรรมของแต่ละคนไป เพียงแต่มีจุดมุ่งหมายเดียวกัน คือ การทำให้คนที่เรารักมีความสุข (ถูกต้องนะคร้าบ...) ว่าแต่คุณล่ะ การมี “ความรัก” ทำให้คุณเปลี่ยนแปลงไปอย่างไรบ้าง? อ๊ะๆ อย่างเถียงเด็ดขาดว่าคุณไม่เคยแอบยิ้มคนเดียวเพราะ “คิดถึง” เค้าคนนั้น อิอิ... จนถึงทุกวันนี้ยังคิดย้อนกลับไปถึงวันแรกที่เรารู้จักใครคนนั้นแล้วมีความสุขในใจ ทำให้หายคิดถึงไปได้บ้าง แม้สิ่งต่างๆ เหล่านั้นมันจะไม่หวนกลับมาแล้วก็ตาม
คน...นอกใจคน...นอกใจ คำตอบง่ายมาก ทำใจครับ ทำใจก่อนเลย . . อย่าตั้งคำถาม อย่าคาดคั้น อย่ากระแนะกระแหนประชดประชันแบบโยนก้อนหินถามทาง อย่าหาเรื่องทะเลาะกัน แล้วมีทางอื่นอีกไหม ถ้าตอบว่าไม่มี ป้องกันไม่ได้ แก้ไขไม่ได้ ก็ออกจะเป็นคำตอบที่โหดร้ายเกินไป แต่ความจริงแล้วมันเป็นอย่างนั้นจริง ๆ ไม่มีคู่ความสัมพันธ์คู่ไหนในโลกใบนี้ที่ห้ามคนรักนอกใจได้ . . สิ่งที่ดีที่สุดที่ทำได้ก็คือ สร้างสิ่งแวดล้อมที่เกื้อหนุนต่อความสัมพันธ์ให้ดีที่สุด ทำตัวเอง ทำบ้าน ทำบรรยากาศให้เขารู้สึกว่าเราทำดีที่สุดแล้ว อยู่ใกล้ ๆ เราแล้วมีความสุขกายสบายใจที่สุด เมื่อใช้เครื่องมือดักจับสัญญาณทุกชนิดจนมั่นใจแล้วว่าเขากำลังหักหลังเราอยู่แน่ ๆ สิ่งแรกเลยก็คือการย้อนกลับมาสำรวจคุณค่าของตัวเอง มีสิ่งใดบ้างที่เราต้องพัฒนา แต่จงพัฒนาอย่างเป็นตัวของตัวเอง ไม่ต้องเลียนแบบวิ่งตามคนใหม่ . . แล้วถ้าเขาไม่กลับมา จงล้างเขาออกไปจากใจให้เกลี้ยง ซึ่งหากขยะยังอยู่เต็มไปหมด ย่อมจะไม่มีพื้นที่เหลือให้คนดีคนใหม่เข้ามาจริงไหม? ทุกสิ่งทุกอย่างที่พูดไปเคยทำได้มั้งไหม สอนคนอื่นบอกคนอื่นน่ะทำได้แต่เจอเข้ากับตัวเองจิงๆ ก็ทำไม่ได้ แค่คุยเอ็มกับเค้าที่ไร ต้องร้องไห้ทุกที แค่เห็นเค้าออนเอ็ม ก็ทำอะไรไม่ถูกแล้ว เมื่อไรมันจะลืมได้ ทำไมเราถึงเป็นคนแบบนี้ ทำไมไม่ลืม ในเมื่อเค้าก็ไม่ได้อะไรกับเราแล้ว ทำไมว่ะ อยากหนีใปให้พ้นจะได้ไม่ต้องรับรู้อะไรอีกเลย.................... |
|
|
