แม้ว่า .........วันนี้อาจไม่ได้เป็นคนรักกันและแม้ว่าใน...........วันนี้เป็นเพียงคนรู้จักกันแต่..สิ่งหนึ่งที่ไม่อาจห้ามได้คือความคิดถึงที่มีอยู่มันไม่อาจจางหายได้ในวันนี้ หรือพรุ่งนี้ เราจะไม่ร้อง ไม่ขอ แต่ยังคงเสียใจ ยากที่จะลืม ในวันนี้ถึงแม้จะไม่มีนาย แต่เรายังคงเหลือหัวใจ ของเราอยู่เราจะดำรงและยังคงชีวิตนี้อยู่ 

อยู่เพื่อตัวเองจะเข้มแข็ง เดินด้วย 2 เท้า ของเรา ต่อไปต้องทำให้ได้ แต่จะขออนุญาตคิดถึงนายนะ

เพราะ หากจะรู้สึกคิดถึงใครสักคนนั้น แม้ว่าในวันนี้ ยังไม่ใช่คนรักของเราเลยก็ตามที

แต่คงไม่เป็นไรใช่ไหม ที่จะขอคิดถึงนาย หากจะขอเพียงให้นายเป็นคนที่เรารัก และมีนายอยู่ ในหัวใจ

เพียงแค่ให้ใจได้...แค่คิดถึงสำหรับวันนี้ และ วันหนึ่ง ก้อพอ........แค่นี้จริงๆ 

 

 

 

 "แค่รับความเลวของเราได้มากกว่าใคร

 

 

 

 

 

 

 เพื่อนสนิท
... ก็คือ เพื่อนธรรมดาๆ คนนึง ที่ดันสนิทกันมากกว่าเพื่อนธรรมดาๆ ทั่วๆ ไป ซึ่งมันก็ต้องมีอะไรหลายๆอย่างที่คล้ายๆกับเรามากกว่าเพื่อนคนอื่น ถึงจะมาสนิทกันได้
 
... บางที อาจไม่ใช่นิสัย
... บางที อาจไม่ใช่หน้าตา
... บางที อาจไม่ใช่ฐานะ
... บางที อาจไม่ใช่ระดับความรู้

... แต่มันอาจจะมีอะไรบางอย่าง ที่ต้องเป็นมันคนนี้เท่านั้นที่มีบางครั้ง  เราก็ไม่ไป ที่ที่เราอยากไปเพียงเพราะว่า มันไม่ไปด้วย บางครั้งนั่งเงียบอยู่ได้ตั้งนาน แต่แค่เห็นหน้ามัน น้ำตาที่กลั้นไว้แทบตาย กลับทะลักออกมาได้จนหมด บางครั้งถ้ามีเสียงหัวเราะของมันด้วยเราจะหัวเราะได้ดังกว่านี้ บางครั้งร้อยคำปลอบใจของใครก็ไม่รู้ ยังอุ่นใจไม่เท่ามือมันที่แค่ตบเบาๆที่หัวไหล่บอกเป็นนัยๆ ว่า กรูอยู่ตรงนี้ ชอบคำๆ นึงที่บอกว่า "เราไม่ได้เป็นแค่เพื่อน"  "แต่เราเป็นตั้งเพื่อนต่างหาก"...เพราะเพื่อนมีความสำคัญมากๆ มากจนบางคนแยกไม่ออก เอาไปเปรียบเทียบกะแฟน ว่าอะไรสำคัญกว่ากัน ทั้งๆ ที่มันคนละเรื่องกันเลย แต่เมื่อเวลาที่เราอยู่ในห้วงของความรัก ... เพื่อน ... จะกลายเป็นส่วนเกินของโลกส่วนตัวเราทันที  ไอ้เพื่อนสนิทกรูมันคงจะชินแล้ว  ที่เวลากรูมีรักทีไร กรูก็จะห่างๆ มันไปทุกที ... เวลาที่จะกลับมานึกถึงมันได้อีกที  ก็ตอนอกหักนู่นแหละ  ก็เคยคิดเหมือนกันนะ  ถ้าเราเป็นมัน จะรู้สึกยังไง  คงจประมาณว่า  "แม่ง ... พอมีแฟนก็ลืมเพื่อน" ที่กะกรูไม่เคยช่วยห่าไรเลย ที่กะแฟนแมร่งแทบถวายหัว" "ต้องเลิกกะแฟนก่อนถึงจะจำเบอร์โทรกรูได้ใช่ไหม สราดดด" ...คิดๆ ดูแล้วมันก็เป็นแบบนั้นจริงๆ เพราะเวลาที่กำลังมีความสุขในห้วงของความรัก ก็แทบไม่ได้จะไปเที่ยวไหนกับมันเลย นานๆถึงจะได้คุยกันที  แต่พอผิดหวัง พอเจ็บตัวขึ้นมานาทีนั้นอยากกดโทรศัพท์ไปหามันก่อน อยากให้มันรับโทรศัพท์ก่อน ซึ่งบางทีมันนอนไปแล้วกรูก็จะไล่มันกลับไปนอน ไม่ต้องตื่นขึ้นมาฟังเรื่องราวใดๆ ทั้งนั้น ไม่รู้ทำไมเหมือนกัน แค่มันรับโทรศัพท์ ก็พอแล้ว แบบนี้ละมั้งที่เค้าว่า "เพื่อน คือคนที่สามารถนั่งอยู่ด้วยกันโดยไม่พูดอะไรสักคำ ... แต่ลุกจากกันไปได้เหมือนคุยกันไปนับล้านคำ" ...."เพื่อน"....คือคนที่เมื่อเราสุข เราไม่เห็นมันอยู่ในสายตา..แต่เป็นคนไม่มีวันปล่อยให้เราล้มลงไม่ว่าเราจะไปเจ็บมาจากไหน..."รักพวกมึงว่ะ"

ในช่วงอาทิตย์ที่ผ่านมา เกิดเหตุการณ์ที่ไม่คิดว่าจะเกิดขึ้นกับคนที่เรารัก เค้าไปเที่ยวกับเพื่อนแถวข้าวสาร ตอนจะกลับบ้านประมาณตี2 กว่าๆ เค้าโดนปล้น ถูกยิงเข้าที่ท้องทำให้ม้ามาแตก และกระเพาะอาหารทะลุ ต้องผ่าตัดเอาม้ามออก และเย็บกระเพาะอาหาร ผ่าตัดเสร้จหมอให้พักฟื้นที่ห้อง ICU เพื่อรอดูอาการต่างๆ  เพราะเค้าหายใจเองไม่ได้ในช่วงแรกๆ พอตัดเสร็จเข้าไปดูเค้าในห้อง ICU เราสงสารเค้าและเป้นห่วงเค้ามาก...........เจเน็ทเป็นคนโทรบอกเราตอนตี 3 กว่าๆ ว่าเค้าโดนยิง เราตกใจมากร้องไห้เสียใจอยู่สักพักกลัวเค้าจะเป็นอะไรมาก  ไปถึงโรงบาลเจอต้อมกับคนที่พาเค้ามาส่งที่โรงบาล เราก็ได้ฟังเหตุการณ์จากคนที่มาส่งเค้าแล้ว แล้วเค้าก็ฝากบอกว่าให้น้องเค้าระวังหน่อยแถวนั้นมีเหตุการณ์จี้ปล้นบ่อย อย่าโทรศัพท์ประเจิดประเจ้อมาก เราก็เค้าเตือนเค้าแล้ว สมัยตอนที่ยังคบกันอยู่ เพราะเราเคยมีประสบการณ์แบบนี้ถึง 2 ครั้งแล้ว.......แต่ตอนนี้เราสบายใจขึ้นแล้วหลังจากรอดุอาการที่ห้อง ICU ถึง 4 วัน ตอนนี้เค้าออกมาจากห้อง ICU แล้ว มาพักฟื้นที่ห้องพิเศษ เราก็ดีใจมากๆ  เราแอบดีใจนิดๆ ที่ได้เจอเค้า ถึงแม้ว่าจะเจอในสภาพที่ไม่น่าเจอก็ตาม ทำให้เรารู้สึกดีมากเลย ถึงเค้าจะเฉยๆ กับเราก็ตาม เราเองก้รู้ตัวเราเองดีว่าเราอยู่ในสถานะไหน แต่เราเห็นคนที่เรารักไม่สบายเราก็ไม่สบายใจ อยากรอดูอาการแค่นั้น ตอนนี้เค้าดีขึ้นมากเราก็ดีใจแล้ว ถึงเราจะไม่ได้ดูเค้าเหมือนที่เค้าเคยดูแลเราก็ตาม เพราะต่อไปนี้เราคิดว่าต่างคนต่างเดินคนละเส้นทางจะดีกว่า เพราะเราอยากให้คนที่เรารักมีความสุขในทุกเรื่องที่เค้าอยากทำ แค่นี้เราก็มีความสุขแล้ว ขอให้โชคดี และดูแลสุขภาพตัวเองให้เยอะขึ้นกว่าเดิมนะ เราก็จะดูแลเองเหมือนที่...เคยบอก

 

"อกหักดีกว่ารักไม่เป็น"
พอได้ฟังคำนี้แล้วก็นึกรู้สึกสงสัยขึ้นมาจริงๆเลยว่า
มันจะดีกว่าตรงไหน ...
ตัวผมเองเคยได้พบเจอกับคนรอบข้างมากมาย
ที่เจ็บปวดแสนสาหัสจากคำว่า "อกหัก"

บางคนฟูมฟาย บางคนอยากฆ่าตัวตาย
จึงเกิดความสงสัยว่า
ความรัก มันทำให้คนเป็นได้ถึงขนาดนี้เลยหรือ?
ผมไม่เคยเข้าใจเลย
เพราะตัวเองเข้าข่าย "รักไม่เป็น" ตลอดมา

มันปลอดภัยดี ไม่ต้องกังวลให้วุ่นวายไม่ต้องเอาใจใส่ใคร
...แค่พอเวลาผ่านไป... ได้พบพานประสบการณ์มากขึ้น
ได้พบเห็นความรักที่คู่ควรกับการ "อกหัก"
ทำให้รู้สึกอยากมีบ้าง

และแล้ว...
ผมก็ได้พบเจอกับคนๆหนึ่งซึ่งเค้าบอกว่ารักผม และผมก้รักเค้า รักมากด้วย
แต่แล้ว พอ คบกันไปเรื่อยๆ ผมก็พบว่า....
ความรักที่ผมมอบให้เค้า มันเป็นความรักที่ผมมอบให้เค้าแค่เพียงฝ่าย

เดียวมาซักระยะนึงแล้ว ผมไม่เคยนึกไม่เคยฝันเลยว่า จะมาเจอเข้ากับตัวเอง

                     เพราะชีวิตที่ยึดติดอยู่กับเหตุผล และ ความคิดมากเกินไป
จนสุดท้ายผมก็ยังไม่อาจจะสรุปได้ว่า
"อกหักดีกว่ารักไม่เป็น" จริงหรือไม่
เพราะตัวผมเองก็เชื่ออยู่ดี ว่าความรักเป็นสิ่งสวยงาม

และบอมบางมากว่าที่ใครจะทำลายมัน
ผมรู้แค่เพียงว่า...
ความรู้สึกตอนนี้เหมือนกับว่าผมเป็นคนพิการ
ที่ขาดอวัยวะอะไรไปสักอย่างนึง
รู้สึกเวิ้งว้าง....

เป็นคนที่ได้แต่เฝ้ามองผู้คน "รักกัน"
แล้วคิดว่าซักวันนึงเค้าจะกลับ (แต่มันเป็นแค่เพียงความฝันเพราะมันไม่มีทางเป็นจริง)

 

 

ตัวผมเองเชื่อเรื่องนี้แต่ทุกสิ่งทุกอย่าง
มันอาจจะไม่ได้เป็นไปตามพรหมลิขิตซะทั้งหมด
เพราะทุกสิ่งทุกอย่าง เกิดขึ้นจากใจของเราเอง

โดยเฉพาะเรื่องของความรัก...ในความรู้สึก  

ส่วนตัวของผมความรักคือ...
คำที่ให้ได้ทั้งความอบอุ่น และความทุกข์ใจในเวลาเดียวกัน
แต่ความทุกข์ที่เกิดจากความรัก มันเป็นทุกข์ที่ทุกคนเต็มใจ
จะให้มันเป็นไป...เป็นสิ่งที่ไม่อาจห้ามได้

หลายคนเชื่อว่าเวลาอาจจะเป็นตัวกำหนด
ทุกสิ่งทุกอย่างในความรู้สึก
แต่จริงๆ แล้วความรู้สึกที่เกิดขึ้นนั้น
อาจจะไม่เกี่ยวข้องกับเวลาเลย

 บางอย่างอาจใช้เวลาเป็นเครื่องพิสูจน์ได้
แต่กับบางคนความรู้สึกในเรื่องของความรัก
เวลาไม่อาจจะทำให้เปลี่ยนแปลงได้ แม้ว่านานแค่ไหน 

ความรักที่เกิดขึ้นจากอารมณ์ชั่ววูบ
บางครั้งมันอาจจะไม่ได้เป็นเช่นนั้น
อารมณ์ชั่ววูบนั้นอาจจะเป็นรักที่ยั่งยืนได้
มันขึ้นอยู่กับจิตใจของคน 2 คนที่รักกัน  

จริงอยู่ที่ว่าคนเราถ้าจะรักกัน ต้องยอมรับกันและกันให้ได้
นั่นก็คือ จะต้องเป็นตัวของตัวเอง
แต่ผมไม่คิดเช่นนั้น...เพื่อคนที่ผมรักแล้ว
ผมยอมที่จะเปลี่ยนทุกสิ่งทุกอย่างได้เพื่อเค้า
เพราะการเปลี่ยนตัวเราเองบางทีมันก็ไม่ได้เป็นผลเสีย
มันอาจจะทำให้เราดีขึ้น หรืออาจจะแย่ลง . . .
แต่มันเป็นความต้องการของความรู้สึกในส่วนลึกที่สั่งออกมาจากหัวใจ

รักคือการให้ รัก...อาจจะไม่ใช่ทุกสิ่งทุกอย่าง
แต่มันก็สามารถเปลี่ยนคนๆ หนึ่งไปได้อย่างแน่นอน
 คุณเคยมีความรู้สึกเดียวกับผมบ้างไหม. . .
สักวันถ้าคุณเจอคนที่คุณรักเค้าแบบจริงจัง
คุณอาจจะเปลี่ยนตัวเองเพื่อเค้าก็ได้

 

 

“ความรัก” ทำให้คุณเปลี่ยนแปลงอย่างไร?

          “ความรัก” บางทีก็ทำให้ใครบางคนแอบยิ้มคนเดียวได้...ทำให้ได้ รู้จักคำว่า “ความคิดถึง” ว่าเป็นยังไง... แถม “ความเหงา” ก็ยังเข้ามาเยือนแบบไม่รู้ตัวอยู่บ่อยๆ... เพื่อนชอบทักว่าดูสดใสขึ้น... และอะไรต่อมิอะไรที่คุณดูเปลี่ยนแปลงไปอีกเพียบ!! แต่เชื่อว่าสิ่งหนึ่งที่คนกำลังมี “ความรัก” ต้องเป็นคือ การคิดทำอะไรดีๆ เพื่อทำให้คนที่เรารักมีความสุข (จริงมั้ย)

          ไม่ว่าจะเป็นอยากดูแล คอยเอาใจ อยากไปหา (ประมาณว่าห่างกันไม่ถึง 10 นาที เหมือนไม่เจอกันเป็นปีว่างั้น) อยากอยู่ใกล้ๆ อยากช่วยเหลือทุกสิ่งทุกอย่างเท่าที่จะทำได้ แม้บางครั้งจะเหนื่อยและลำบากบ้างก็ยอม ฯลฯ

          ที่ว่ามาทั้งหมดนั่นเป็นเพียงส่วนน้อยที่ใครๆ ย่อมเคยผ่านมันมาแล้ว หรือบางคนก็กำลังทำสิ่งเหล่านั้นอยู่ ก็แหม... ว่าด้วยเรื่องของ “ความรัก” เนี้ยมันมีอิทธิพลเกินกว่าจะคาดคิดนะ “ความรัก” สามารถทำให้เราทำอะไรได้หลายๆ อย่าง (อย่างที่ไม่คิดว่าจะทำได้) ส่วนจะแตกต่างกันยังไงก็แล้วแต่พฤติกรรมของแต่ละคนไป เพียงแต่มีจุดมุ่งหมายเดียวกัน คือ การทำให้คนที่เรารักมีความสุข (ถูกต้องนะคร้าบ...) ว่าแต่คุณล่ะ การมี “ความรัก” ทำให้คุณเปลี่ยนแปลงไปอย่างไรบ้าง?

        อ๊ะๆ อย่างเถียงเด็ดขาดว่าคุณไม่เคยแอบยิ้มคนเดียวเพราะ “คิดถึง” เค้าคนนั้น อิอิ...

จนถึงทุกวันนี้ยังคิดย้อนกลับไปถึงวันแรกที่เรารู้จักใครคนนั้นแล้วมีความสุขในใจ ทำให้หายคิดถึงไปได้บ้าง แม้สิ่งต่างๆ เหล่านั้นมันจะไม่หวนกลับมาแล้วก็ตาม

 

 

คน...นอกใจ
         

         คำตอบง่ายมาก  ทำใจครับ ทำใจก่อนเลย . . อย่าตั้งคำถาม  อย่าคาดคั้น  อย่ากระแนะกระแหนประชดประชันแบบโยนก้อนหินถามทาง  อย่าหาเรื่องทะเลาะกัน

          แล้วมีทางอื่นอีกไหม  ถ้าตอบว่าไม่มี  ป้องกันไม่ได้  แก้ไขไม่ได้  ก็ออกจะเป็นคำตอบที่โหดร้ายเกินไป  แต่ความจริงแล้วมันเป็นอย่างนั้นจริง ๆ ไม่มีคู่ความสัมพันธ์คู่ไหนในโลกใบนี้ที่ห้ามคนรักนอกใจได้ . . สิ่งที่ดีที่สุดที่ทำได้ก็คือ  สร้างสิ่งแวดล้อมที่เกื้อหนุนต่อความสัมพันธ์ให้ดีที่สุด  ทำตัวเอง  ทำบ้าน  ทำบรรยากาศให้เขารู้สึกว่าเราทำดีที่สุดแล้ว  อยู่ใกล้ ๆ เราแล้วมีความสุขกายสบายใจที่สุด

          เมื่อใช้เครื่องมือดักจับสัญญาณทุกชนิดจนมั่นใจแล้วว่าเขากำลังหักหลังเราอยู่แน่ ๆ สิ่งแรกเลยก็คือการย้อนกลับมาสำรวจคุณค่าของตัวเอง  มีสิ่งใดบ้างที่เราต้องพัฒนา  แต่จงพัฒนาอย่างเป็นตัวของตัวเอง  ไม่ต้องเลียนแบบวิ่งตามคนใหม่ . .  แล้วถ้าเขาไม่กลับมา  จงล้างเขาออกไปจากใจให้เกลี้ยง  ซึ่งหากขยะยังอยู่เต็มไปหมด ย่อมจะไม่มีพื้นที่เหลือให้คนดีคนใหม่เข้ามาจริงไหม?

 ทุกสิ่งทุกอย่างที่พูดไปเคยทำได้มั้งไหม สอนคนอื่นบอกคนอื่นน่ะทำได้แต่เจอเข้ากับตัวเองจิงๆ ก็ทำไม่ได้ แค่คุยเอ็มกับเค้าที่ไร ต้องร้องไห้ทุกที แค่เห็นเค้าออนเอ็ม ก็ทำอะไรไม่ถูกแล้ว เมื่อไรมันจะลืมได้ ทำไมเราถึงเป็นคนแบบนี้ ทำไมไม่ลืม ในเมื่อเค้าก็ไม่ได้อะไรกับเราแล้ว ทำไมว่ะ อยากหนีใปให้พ้นจะได้ไม่ต้องรับรู้อะไรอีกเลย....................

นี้ก็ผ่านมาเดือนกว่าแล้ว...ความรู้สึกต่างๆ ยังคงเหมือนเดิมทุกอย่าง ยิ่งห่างยิ่งมีความรู้สึกคิดถึงมากกว่าเดิม

ด้วยซ้ำ อยากรู้ว่าเค้าเป็นยังไงบ้าง อยากรู้ความเป็นไปของเค้า เราคงเป็นห่วงเค้ามากไปหรือป่าวก็ไม่รู้ แต่เราก็ไม่ได้ติดต่อกับเค้ามาสักระยะนึงแล้ว ไม่อยากให้เค้าลำบากใจ เค้าจะได้มีชีวิตของเค้าเองที่ดีขึ้นมากกว่าอยู่กับเราแบบนี้ แบบที่มีชีวิตไปวันๆ ไม่มีจุดมุ่งหมายอะไร เราอยากให้เค้ามีงานทำที่ดีที่เค้าชอบ แล้วก็ทำตามความฝันที่เค้าเคยวาดฝันเอาไว้ให้สำเร็จ ยังไงเราคงเอาใจช่วยอยู่ห่างๆ และก็เงียบๆ ของเราแบบนี้ ไม่ว่าเค้าอยากให้เรามีคนอื่นยังไงเราคงไม่มีหรอกเพราะไม่อยากมีใครแล้ว อีกอย่างเรายังรักเค้าอยู่มากกกกกกก ถ้ามีคนใหม่ก็ไม่อยากทำให้เขาเสียใจที่เรายังรักคนเก่าอยู่ ทุกวันนี้ยังนอนฝันถึงเค้าคนนั้นอยู่เลย เค้าเคยบอกว่าถ้าเรายังไม่เลิกคิดกับเค้าแบบเดิมอยู่เค้าคงไม่มีวันมาเจอเรา แต่ทำไงได้ล่ะเราเปลี่ยนความรู้สึกตัวเราเองไม่ได้เหมือนกัน ถ้ายังงั้นเราคงไม่มีโอกาสเจอเค้าแล้วล่ะ เพราะเราคงคิดถึงเค้าอยู่ แต่ก็ไม่ได้หมายความว่าจะให้เค้ากลับมาอยู่กับเราหรอกน่ะมันคงเป็นไปไม่ได้....แล้วก็ไม่อยากหวังแล้วเพราะเรารู้นิสัยเค้าดี แต่เราก็จะรักเค้าแบบนี้ไปตลอดไม่มีวันเปลี่ยน....................ไม่อยากบอกอะไรมากเดี๊ยวเค้าจะเกลียดเราเอาแค่นี้เค้าก็รู้สึกแย่กับเรามากพอแล้ว

ถ้าเราเกิดมาเพื่อที่จะรักใครสักคน
...คนๆ นั้นจะรักเราตอบ
แต่ถ้าเราเกิดมาเพื่อที่จะรักใครหลายๆ คน
...เชื่อเถอะว่าจะไม่มีใครรักเราจริงเลย แม้แต่คนเดียว

 

บางครั้ง ความรัก
อาจเดินผ่านเข้ามาในชีวิตเราเพียงครั้งเดียว
และไม่หวนคืนกลับมาอีก
เราไม่อาจรู้ได้เลยว่า
ความรักครั้งนี้หรือครั้งไหน จะเป็นความรักครั้งสุดท้าย

มีหลายครั้งที่เราตามหา แต่ความรักกลับหนีไป
มีหลายครั้งที่เราไม่สนใจ แต่ความรักก็กลับเดินเข้ามา

 

อย่า...อย่ามองข้ามใครคนนึงไป
 เพียงเพราะหาเหตุผลที่จะรักไม่ได้

อย่า...ถามหาเหตุผลเมื่อจะรักใคร
แต่ให้ถามสัมผัสจากหัวใจ ว่ารู้สึกอย่างไร

 

อย่า...มองหาความรักด้วยสายตา
แต่ให้มองหาความรักด้วยหัวใจ

 

อย่า...เชื่อคำว่ารักที่ได้ยินจากหูทั้งสอง
แต่ให้เชื่อคำว่ารักที่ดังก้องมาจากความรู้สึก
และส่วนลึกของหัวใจ   

 

ความรัก เป็นสิ่งที่มีค่า
แต่มันจะไร้ค่า ถ้าไม่มอบให้ใคร

 

หากวันนึง เราพบใครสักคน
ที่มองเห็นคุณค่าความรักของเราแล้วหล่ะก็
มอบความรักให้เขาไปเถอะ
 แล้วเราจะรู้ว่า... ความรักนั้น...มีค่า..
และมีความหมายเพียงใด

 

** - - ผีในโรงหนัง...สำหรับคนชอบดูหนัง - - **

 

ผีในโรงหนัง
ใครเคยเจอผีในโรงหนังมาบ้าง ผีพวกนี้น่ากลัวมากค่ะ
ถ้าจับมาแบ่งแล้ว มี 13 ตัวด้วยกัน

1. ผีแม่ลูกอ่อน
สวมวิญญาณผีไทยยอดฮิตอย่างนางนากกระเตงลูกอ่อนเข้าไปดูหนังด้วย
หนังที่เหมาะสมควรจะเป็นหนังการ์ตูน รองลงมา เป็นหนังแอ๊คชั่น
หนังที่ไม่เหมาะคือ
หนังดราม่า คิดดูดิ กำลังซึ้งๆ
มีเสียงเด็กแหกปากร้องไห้ขึ้นมาละก็ .... เซ็งสุดๆ
อยากจะหันไปตบกบาลเด็ก


2 .ผีขนม
เวลาที่เข้ามาใกล้ๆ จะได้ยินเสียงกรอบๆแกรบๆ ตลอดเวลา
ตามด้วยเสียงเคี้ยวอย่างเกรงใจ
แต่มันก้อมีเสียงเล็ดลอดออกมาอยู่ดี


3. ผีมือถือ
สันนิษฐานว่าเสียชีวิตขณะคุยโทรศัพท์อยู่
วิญญาณจึงวนเวียนอยู่กับโทรศัพท์

4. ผีถุงเท้าเหม็น
ว่ากันตามเหตุผลทางการแพทย์แล้วเมื่อแบคทีเรียทำปฏิกิริยากับเหงื่อ
จะทำให้เกิดสิ่งที่ไม่พึงประสงค์ แต่ว่าถ้าไม่ถอดรองเท้า
กลิ่นก้อไม่รบกวนใคร

5. ผีขายาวววว
เวลาหลอกจะใช้เข่ามากระแทกเบาะเบาๆ เป็นจังหวะ
ถ้าไม่ค่อยดุก้อจะดัน 2-3 ครั้ง ถ้าดุมากๆ จะดันตลอดเรื่อง


6. ผีคู่รัก
มากันสองคน กระซิบกระซาบคุยกันตลอดเรื่อง
เห็นคุยกันดีๆตอนต้นเรื่อง พอกลางๆเรื่อง เสียงชักดังขึ้น
ตอนท้ายเรื่องบางทีกลาย ผีคู่ร้างเลิกกันซะได้


7. ผีฝรั่ง
พวกนี้ทักษะทางภาษาอังกฤษดีเลิศ
จะนิยมหัวเราะดักก่อนใครเวลาที่มีมุกขำๆ
ที่ซับไตเติ้ลยังไม่ขึ้นมา
บางทีไม่ใช่มุก ผีฝรั่งก้ออายไปตามระเบียบ

8. ผีตายช้า
ก้อเลยมาสายมักเข้ามาตอนที่กำลังลุ้นๆหรือตื่นเต้น

9. ผีวัย Teen
มักจะเข้ามาเป็นกลุ่ม เหมือนไม่ได้เจอกันนาน
และมองไม่เห็นคนอื่นๆ เหมือนโลกนี้มีแต่พวกเรา
ทั้งเมาท์ ทั้งคิกคัก ทั้งๆที่เป็นหนังเศร้า
บางทีก้อมีผีโทรศัพท์เข้ามาปะปน

10. ผีหัวโต
เป็นผีนิสัยดี ไม่ได้หลอกหลอนใครทั้งสิ้น
แต่ว่าบังเอิญหัวโต หัวก้อเลยไปบังซับไตเติ้ลโดยไม่ตั้งใจ
ถ้าเจอผีประเภทนี้ให้เรียกผีฝรั่ง มาช่วย
จะทำให้ดูหนังได้รู้เรื่องขึ้น

11. ผีเจ้า(ผิด)ที่
ชอบนั่งผิดที่เป็นประจำ
หนักๆเข้าผิดโรงเลยก้อมี

12. ผีสงสัย
ถามทุกอย่างในเรื่อง เช่น .. นั่นใครอ่ะ ??
อ้าว ! ทำไมเป็นงี้อ่ะ ?? พระเอกตายมั้ย ?? ใครฆ่าวะ ?? ฯลฯ

13. ผีตอบ

จะตอบทุกคำถามของผีสงสัย ผิดถูกว่ากันอีกที
แต่ต้องตอบไว้ก่อนพ่อสอนไว้
บางทีผีสงสัยไม่ได้ถามก็ชิงตอบก่อนซะแล้ว
กลายร่างเป็นผีพากษ์ ในกรณีที่ดูมาแล้วไม่ต่ำกว่า 1 ครั้ง
อาถรรพ์แรงจิงๆ

ประสบการณ์จะสอนเราเอง

 1. อย่าเขินที่จะบอกรัก

2 จดจำรายละเอียดของเขา เช่น ชอบทานอะไร ชอบฟังเพลงแนวไหน กิจกรรมสุดโปรด คืออะไร แล้วหยิบยื่นสิ่งเหล่านี้ให้เขา เสมอ ๆ
3. โรแมนติกให้ถูกที่ ถูกเวลา เรื่องโรแมนซ์ ใครจะไม่ชอบ แต่บางทีก็ต้องถูกกาลเทศะด้วย

4. ให้เกียรติกันและกันเสมอ

5. อย่าปล่อยให้อารมณ์อยู่เหนือความรัก นึกถึงเรื่องดี ๆ ที่เขาเคยทำให้เรา แล้วจะช่วยให้ความโกรธหรืออารมณ์ชั่ววูบเบาบางลง

6. เมื่อมีปัญหาควรใช้เหตุผลในการพูดคุย ถือว่าเป็นเรื่องธรรมดาที่คนสองคนต้องมีเรื่องขัดแย้ง แต่ถ้าทั้งคู่พร้อมที่จะปรับตัวเข้าหากัน ปัญหาทั้งหลายจะกลายเป็นเรื่องขี้ผง

7. ปล่อยให้ อีกฝ่าย มีเวลาเป็นของตัวเอง การเกาะติดแจมีแต่จะทำให้ความรักจืดจางได้ง่าย ปล่อยให้เขาไปเที่ยวกับเพื่อนบ้าง หรือพยายามให้ตัวเองมีโลกส่วนตัวบ้างจะได้ไม่อึดอัด

8. พูดกันตรงๆ แต่เลือกใช้คำที่ไม่ทำร้ายจิตใจ

9. มีขอบเขตในการปรับตัว แน่นอนที่ทั้งเราและเขาต่างต้องปรับตัวเข้าหากัน แต่ก็ควรมีลิมิตด้วย ไม่ใช่ยอมเปลี่ยนแปลงให้เป็นแบบที่เขาต้องการทุกอย่าง จนไม่เหลือความเป็นตัวของตัวเอง ไม่มีใครสามารถเปลี่ยนตัวเองเพื่อคนอื่นได้นานหรอก

10. ห้ามโกหก ข้อนี้สำคัญมาก เพราะจะไม่สามารถเชื่อใจกันได้อีก

11. อย่าคาดคั้นหาคำตอบหากอีกฝ่ายยังไม่พร้อม บางครั้งการที่เราดึงดันจะรู้ให้ได้เดี๋ยวนั้นเลยว่าทำไม่? เพราะอะไร ? จะเอายังไง? เป็นการกดดันอีกฝ่ายอย่างไม่มีประโยชน์ หากเราและเขาอยู่ในสถานการณ์ ตึงเครียด ลองถอยออกมา 1 ก้าว ทำใจให้สงบ รอจนกว่าเขาพร้อม แล้วค่อยคุยเรื่องนี้กันใหม่ก็ยังไม่สาย

12. ดูแลตัวเองให้เก๋กู๊ดอยู่เสมอ เขาจะได้ไม่มองคนอื่น

13. ไม่ควรคาดหวังกับความรัก บอกแล้วว่าความรักเป็นเรื่องของความรู้สึกของคนสองคนล้วน ๆ จึงเอาแน่เอานอนไม่ได้ อย่าคาดหวังว่าเขาจะเป็นอย่างนั้นเป็นอย่างนี้ จะทำนั่นทำนี้ให้เรา เพราะถ้าผิดหวังจะเสียใจทั้งสองฝ่าย ปล่อยให้มันเป็นไปตามธรรมชาติดีกว่า

14. ห้ามหลุดคำหยาบ ต่อให้ทะเลาะกันรุนแรงแค่ไหนก็ไม่ควรด่าทอกันเสีย ๆ หาย ๆ มีแต่จะทำให้เข้าหน้ากันไม่ติด

15. ซื่อสัตย์และไว้ใจกัน สองอย่างนี้จะทำให้คุณสองคน เป็นคู่ที่น่าอิจฉาที่สุด

16. หาสิ่งของที่ต้องดูแลร่วมกัน เช่น สัตว์เลี้ยง หรือ ต้นไม้ หรือกิจการเล็กๆ น่ารัก ๆ เพื่อสร้างความผูกพันระหว่างคนสองคน

17. ให้โอกาสอีกฝ่ายในการแก้ไขข้อผิดพลาด ทีคนอื่นเรายังให้อภัยเขาได้ และกับคนที่เรารัก เรายิ่งต้องให้อภัยและให้โอกาสเขา แต่ควรระวัง ไม่ว่าใครก็ตาม เราไม่ควรให้โอกาสเขาเกิน 3 ครั้ง

18. อย่าอายที่จะขอโทษ

19. หากิจกรรมที่สร้างสรรค์ทำร่วมกันบ้าง เช่น ไปดูหนังด้วยกัน เดินเล่น ไปร้านหนังสือ หรือกินข้าวด้วยกันบ่อยๆ นอกจากความรักจะสดใสแล้ว เรายังได้เจออะไรใหม่ๆ ในชีวิตอีกด้วย

20. นึกถึงความรู้สึกของอีกฝ่ายเสมอ อย่ามัวแต่คิดว่าทำไมเขาไม่เข้าใจเรา ??? มันไม่มีประโยชน์แถมยังทำให้เราขี้น้อยใจอย่างไม่มีเหตุผล

21. รู้สึกดีกับสังคมของเรา ทั้งพ่อแม่และพี่น้อง เพื่อน และคนรักเก่า รู้หรอกน่าว่ามันทำใจยาก (โดยเฉพาะรายหลังสุด) แต่ถ้าทำได้ มันจะยกระดับจิตใจของคุณให้สูงส่ง ทำให้คุณภูมิใจในตัวเอง และเขาก็จะ รักคุณเพิ่มขึ้นมากๆๆ


22. อย่าปิดกั้นโอกาส ลองเปิดตัวเองให้รู้จักคนใหม่ๆ ไม่ได้แนะนำให้หลายใจนะ แต่การได้รู้จักคนเยอะๆ จะทำให้เรารู้ค่าคนใกล้ตัวและรู้ใจตัวเองมากขึ้น

23. รู้จักที่จะใช้ภาษากาย ไม่ใช่ภาษาใบ้นะ  แต่เป็นการสัมผัสร่างกายของอีกฝ่าย เช่น จับมือ ลูบหลัง ใครๆ ก็บอกว่ามันสามารถสื่อความในใจของเราได้ดีกว่าคำพูดหลายเท่าเชียวหล่ะ

24. คิดถึงอนาคต แต่อย่าพูดบ่อย เดี๋ยวเขาจะหาว่าเราผูกมัดแล้ว พาลหงุดหงิดใส่เพียงแค่รู้ว่าเราต่อไปเราอยากใช้ชีวิตแบบไหน แล้วพูดถึงมันในจังหวะเหมาะ ๆ แค่ครั้งเดียวก็พอ เพื่อทำให้เขารู้ว่าตัวคุณก็มี Plan ชีวิตเขาจะมาเล่น ๆ ไม่ได้

25. รักตัวเองให้มากๆ เพราะถ้าคุณไม่รักตัวคุณเองแล้วคุณจะไปรักใครที่ไหนได้เลย (เราเองยังทำไม่ได้เลย สักวันประสบการณ์ที่ผ่านมาเหล่านี้จะช่วยเราให้ดีขึ้น)

 

แม่คงสอนให้ลูกฉลาดไม่ได้. ลูกต้องเรียนรู้และฉลาดด้วยไหวพริบ และกึ๋นของลูกเอง

แม่อยากให้ลูกคิดและมองโลกในแง่ดี. อย่าคิดว่าใต้ฟ้านี้มีแต่เรื่องทำไม่ได้ เป็นไม่ได้ หัดคิดให้เป็นบวกไว้แหละดี

แม่อยากให้ลูกหัดฝัน. เมื่อไรลูกฝันเป็น ไม่ว่าจะเป็นใฝ่ฝัน หรือความฝัน ลูกจะรู้ว่าโลกนี้มันน่าอยู่

แม่อยากให้ลูกพูดแต่เรื่องดี พูดแต่เรื่องสวยงาม. จงเป็นคนสุดท้ายที่ให้ร้ายคนอื่น และจงเป็นคนแรก ที่ให้กำลังใจ และชื่นชม

แม่อยากให้ลูกทำเรื่องแปลกๆ. ลูกไม่จำเป็นต้องเดินตามชีวิตประจำวันของใคร อย่าเก็บความคิดแปลก เพียงเพราะเห็นว่ามันไม่เหมือนใคร

แม่อยากสอนให้ลูกกล้าแดด กล้าฝน. เพราะภายใต้ไออุ่นของดวงอาทิตย์ลูกจะได้รับวิตามินดี และภายใต้ฟ้าที่มีฝน มันจะทำให้ลูกร้องไห้โดยไม่มีใครเห็นน้ำตา

แม่อยากสอนให้ลูกออกกำลังกายทุกวัน. อย่างน้อยคนเราก็ต้องเคลื่อนไหวทะมัดทะแมง ลูกได้ออกแรงเสียบ้าง ลูกจะแข็งแกร่งไม่อ่อนแอ

แม่อยากให้ลูกยิ้ม และอยู่กับโลกด้วยความรัก. ยิ้มอาจจะไม่ชนะทุกสิ่ง ยิ้มมากๆอาจจะดูเหมือนคนบ้า แต่มันก็ดีกว่าหน้าบึ้งหน้างอเป็นไหนๆ

แม่อยากสอนให้ลูกรู้จักอดทน. ลูกต้องเรียนรู้ว่าลูกไม่มีทางได้ทุกๆอย่างที่ลูกหวังไว้ อดทนและอย่าได้เสียกำลังใจ อย่าท้อและขอให้เริ่มใหม่อย่างมีพลัง

แม่อยากสอนให้ลูกเขย่งขาขึ้นให้สูง. ไม่มีอะไรที่สูงไปกว่าสองมือเราจะเอื้อมคว้า เพียงแค่ว่าเรายืนยันที่จะไม่ยืนอยู่กับที่

แม่อยากสอนให้เจ้ามีความสุข.แต่อย่าลืมทุกข์ด้วยล่ะลูก คนที่ไม่เคยมีความทุกข์ เขาสุขจริงๆไม่เป็นหรอก เจ้าเอย

ไอคิวมันติดมาแต่บนฟ้าลูกจ๋า ไม่ฉลาดก็มีความสุขได้ไม่ต้องห่วง อย่าน้อยใจถ้าตามใครเขาไม่ทัน อย่าเสียขวัญถ้าเราช้ากว่าใครๆ อีคิวมันต้องหาเองบนโลกนี้ลูกเอ๋ย ไม่ฉลาดก็น่ารักและมีความสุขได้

"อย่ากลัวที่จะเปลี่ยนแปลงปรับปรุง ลูกมีกำลังใจเป็นถุงจากแม่ ไม่ต้องกลัว"

ชีวิตกับสิ่งตรงข้าม

 

บอกกับตัวเองว่าจะเลิกทำบางอย่าง ... ... แต่ก็ไม่เห็นว่าจะเลิกได้อย่างที่พูด

เคยคิดจะไว้ผมยาว อยากให้ยาวถึงกลางหลัง ... ... แต่ยาวไม่เท่าไหร่ก็ตัด เพราะรำคาญ โทรม

เคยคิดวางแผนจะทำโน่นทำนี่ให้กับชีวิตตัวเอง ... ... แต่ก็ไม่เคยทำได้ซักครั้ง

ชอบใครคนหนึ่ง รู้ว่ามาเป็นแฟนกันไม่ได้ ... ... แต่บางครั้งก็ยังแอบหวังอยู่เล็กน้อย

เหมือนจะรู้จักตัวเองดีกว่าใครๆ ... ... แต่บางครั้งต้องถามคนอื่นว่าเราเป็นยังไง

เหมือนจะเป็นตัวของตัวเองมาก ...... แต่ที่จริงทุกสิ่งไม่ใช่เรา

รำคาญคนบางคน ...... ทั้งที่เขาดีกับเราจะตาย

เหมือนจะรู้ใจ เข้าใจ ... ... แต่บางครั้งเหมือนไม่เป็นอย่างนั้น  

บางครั้งอยากรอ ..... แต่ก็ไม่อยากให้นานนัก

อยากบอกให้รู้ว่าคิดยังไง ...... ก็ได้แต่เก็บไว้ข้างในไม่กล้าบอก

บอกว่าอย่าบอกใคร ... ... แต่ก็บอกเองทุกที คนอื่นๆ เขาคงรู้กันหมดละมั้ง

 อยากย้อนเวลากลับไปทำสิ่งดีๆ ...... แต่เราไม่มีเครื่องย้อนเวลา  

อยากวางความเกลียด ... .. แต่พอเห็นมันแล้ววางไม่ลง

อยากเป็นคนที่ใครๆ ก็รัก ใครๆ ก็คิดถึง ... ... แต่ดันทำตัวให้คนอื่นเกลียด

ร้องขอความเห็นใจ ความรัก ความเอาใจใส่ ... .. แต่ไม่เคยดูว่าคนอื่นเขามีให้หรือเปล่า

มีความรักให้คนอื่นเสมอ ... ... แต่ไม่เคยรักตัวเอง

 

อยากทำอะไรดีๆให้ใครซักคน ...... แต่เขาไม่อยู่ให้เราได้ทำอะไรให้แล้ว

มันเกิดขึ้นเรื่อยๆ และเกิดต่อไป ไม่รู้เหมือนกันว่าเมื่อไหร่จะสิ้นสุด

ค่ำคืนแห่งความเงียบเหงา
ไม่ได้ยาวนานไปกว่าคืนไหนๆหรอก
อีกไม่นานก็เช้า ชีวิตก็วุ่นวายเหมือนเดิมแล้ว
 เมื่ออ่อนแอจนถึงที่สุด
ความเข้มแข็งจะเข้ามาแทนที่  
ความรู้สึกสูญเสีย ร้ายแรงเสมอ
สำหรับคนที่ไม่ยอมรับความจริง
ความเจ็บปวด
ไม่ได้ต้องการเวลาเพียงไม่กี่วันในการรักษา
ปัญหาไม่ได้อยู่ที่ว่า
เราจะเลิกเจ็บปวดเมื่อไหร่
แต่มันอยู่ที่ว่า
เราจะใช้ชีวิตในขณะที่ยังเจ็บปวดอย่างไรต่างหาก

คนที่ควรรัก อาจไม่ใช่คนที่เรารัก
อาจไม่ใช่คนที่รักเรา
อาจไม่ใช่คนที่รักกันมาก่อน
อาจไม่ใช่คนที่กำลังรักอยู่
อาจไม่ใช่คนที่คิดจะรัก
แต่คนที่ควรรัก
อาจเป็นคนที่เรายังไม่เคยรักเลยก็ได้

ทำไมต้องเรียกร้องความรักจากคนๆเดียว
ในเมื่อเราก็มีความรักจากคนรอบข้างมากมาย

ไม่มีความเจ็บปวดครั้งใด
ไม่ให้ประโยชน์กับชีวิต
ขึ้นอยู่กับว่า
เรารู้จักที่จะใช้ความเจ็บปวดนั้นทำให้เราเข้มแข็ง
หรือปล่อยให้มันทิ่มแทง จนเจ็บซ้ำแล้วซ้ำเล่า

การเปลี่ยนแปลง เป็นเรื่องที่เกิดขึ้นง่ายที่สุด
และยอมรับได้ยากที่สุด
 ความรักไม่ได้ทำร้ายใคร
แต่คนเรามักใช้มันทำร้ายตัวเอง

 ถ้าความรักของเราเหมือนดอกไม้
หัวใจเขา เหมือนทะเลทราย
คงเปล่าประโยชน์ นี่เราจะปลูกดอกไม้ให้งดงาม
ในทะเลทราย

ระหว่างการเดินทาง
หากมีเพื่อนร่วมทางสักคน
ก็นับว่าเป็นโชคดีของเราแล้ว
และเมื่อเขาจำเป็นต้องแยกไป
เราควรขอบคุณที่เขาร่วมทางมา
ไม่ใช่ตัดรอนต่อว่า ที่เขาแยกทางไป
ว่ากันว่า ช่วงชีวิตของคนเรามีจำกัด
ยิ่งใช้เวลาไปกับความเศร้าโศกนานเท่าไหร่
ก็จะเหลือช่วงเวลาที่ดี ลดน้อยลงไปเรื่อยๆ