| tae's profileความทรงจำดี-ดีPhotosBlogLists | Help |
ความทรงจำดี-ดีสาระน่ารู้
....วันนี้ที่มีค่า ...ไม่มีวันหน้าและวันหลัง" คนเราถ้ายังรักตัวเองไม่เป็นแล้วจะไปรักใครได้" ประโยคที่ได้ยินมานาน และคิดว่าเข้าใจในความหมายนั้นและเราก็ไม่เชื่อว่าใครๆ ก็คงคิดเหมือนกัน แต่แล้ววันหนึ่งที่ความรักที่ไม่มีวันเป็นไปได้มาเยือน เราจึงได้รู้ว่าแท้จริงแล้วเราไม่ได้รู้จักความหมายของประโยคนั้นเลยเพราะรัก และอยากให้ใครคนนั้นพึงพอใจและหันมามองกันบ้าง เราจึงยอมที่จะทำทุกอย่างแม้จะรู้ว่าสุดท้ายแล้วมันก็เป็นเพียงความหวังลมๆ แล้งๆ เท่านั้น วันนั้นเราเปลี่ยนตัวเองในแบบที่เค้าชอบ เราเปลี่ยนความชอบของตัวเองทุกอย่างให้เข้ากับเค้าได้ เราพยายามเรียนรู้ในทุกๆ สิ่งที่เค้าชอบ และพูดคุยถึงแต่เรื่องพวกนี้ เราตามใจและให้ทุกอย่างที่เขาต้องการ เราไม่เคยบ่น หรือไม่พอใจที่เค้ายกเลิกนัดกระทันหันเพื่อไปกับคนที่เค้ารัก สุดท้าย เราก็ได้รับเพียงความผิดหวังเมื่อวันหนึ่งต้องพบกับความจริงว่า เค้าไม่ได้มีใจให้เราแล้ว ที่ผ่านมาเราเองก็พอร็ แต่ที่ไม่เคยรู้ก็คือ การที่เรายอมทำทุกอย่าง ตามใจทุกสิ่ง เปลี่ยนแปลงตัวเอง เพื่อให้คนที่เรารักนั้นมันกลับทำให้ค่าของเราลดลง ยิ่งเวลาผ่านไปนานเท่าไหร่ เรายิ่งไม่มีค่าในสายตาเค้า สุดท้ายเราก็เป็นเพียงเพื่อนแก้เหงาของเค้าเท่านั้น วันนี้เมื่อรู้สึกตัวอีกครั้ง สติบอกกับเราว่า เราโง่มากที่ทำตัวแบบนั้น คนเราจะรักกันก็รักเพราะที่เราเป็นเรา ถ้าจะเปลี่ยนแปลง นั่นย่อมหมายถึงเปลี่ยนทั้งสองคนเพื่อปรับเข้าหากันไม่ใช่การกระทำที่โง่เขลาอย่างเรา คนที่พยายามเปลี่ยนตัวเองทั้งชีวิตโดยที่เค้าคนนั้นไม่เคยร้องขอสุดท้าย.............เมื่อเราทำทุกอย่างเพื่อเค้า โดยที่ไม่ต้องการอะไรไปมากกว่าความรักจากเค้า แต่เรากลับถูกมองเป็นคนไร้ค่า ไร้ความน่าสนใจเพราะการกระทำของเราเอง วันนี้เรา เราจึงเข้าใจความหมายของประโยคนั้นแล้วว่า การที่เราจะรักใครสักคน ต้องเริ่มจากการรักตัวเองก่อน มันจะเป็นยังไงก็ไม่รู้เนอะ ?... แต่สุดท้ายเราก็ยังรักคนที่เรารักมากกว่าอยู่ดี....ยังไงก็ทำไม่ได้จิงๆในขณะที่เราคิดถึงคนๆ นึงตลอดเวลา โดยที่เค้าคนนั้นอาจกำลังคิดถึงคนอื่นอยู่ก็ได้ แต่บางครั้งก็อาจมีคนที่คิดถึงเราโดยที่เราไม่คิดที่จะสนใจมันเลย บางครั้งการได้ฝันไปคนเดียวมันก็ดีกว่าการได้รับรู้ความจิงที่ว่า สิ่งที่เราคิดทั้งหมด มันคือความฝันของเราเพียงคนเดียว มันก้ไม่แปลกถ้าจะมีคนจมอยู่กับความฝันมากกว่าที่จะได้รับรู้ความเป็นจิง การไม่ได้เป็นที่ 1 ในใจเค้า เราอาจจะเป็นที่ 2 มันก้ยังดีกว่าที่ 3 ที่ 4 แต่หากเราไม่ได้อยู่ในใจเค้าเลย ก็ให้คิดว่าเค้ายังไม่เห็นคุณค่าในตัวเรา แต่จำไว้เถอะนะว่า หากหัวใจของเรายังไม่ร้องออกมาดังๆ พร้อมกับบอกว่า
"กรูเหนื่อยแล้ว กรูท้อแล้ว กรูล้าแล้ว กรู........................." แต่ถ้เรายังมีแรง เราก็จะเป็นแบบนี้ต่อไป การได้รักใครซักคน ไม่ต้องการความพยายาม การตัดใจต่างหากที่ต้องการความพยายามอย่างมาก เราลองชั่งใจดูแล้วว่า ความสุขยามที่ได้สบตากับเค้า กับ ความทุกข์ยามที่หลบตาเค้า อันไหนมันหนักหนากว่ากัน อย่าโทษตัวเองที่มาเจอเค้า อย่าโทษเค้าที่ไม่มีใจให้เรา อย่าโทษโชคชะตาที่ทำให้เราพบกัน แต่ไม่ได้ให้ใจมาแต่ก้ยังได้รับใจของเราไป ยิ้มให้กับดชคชะตา ที่ยังทำให้เราได้รู้จักกัน ควรจะดีใจด้วยซ้ำที่ครั้งหนึ่งเราได้เจอคนที่เราอยากเก็บทุกอย่างที่เกี่ยวกับเค้าไว้ คนที่เราใส่ใจกว่าตัวเราเอง คนที่ทำให้เราหัวเราะและร้องไห้ได้มากมาย คนที่เพียงแค่ยิ้มของเค้า ก็สามารถเปลี่ยนอะไรๆ ให้มันสดใสขึ้นเท่านี้ก้พอแล้ว ไม่ใช่หรอ? แค่การได้เห็นคนที่เรารักยิ้มหัวเราะกับคนที่เค้ารักมันก็มัทั้งความสุขและความทุกข์ในเวลาเดียวกัน.................................................................อยากบอกว่ายัง รัก รัก รัก รัก รัก รัก รัก รัก รัก รัก รัก รัก รัก รัก รัก รัก รัก รัก รัก รัก รัก รัก รัก รัก รัก รัก รัก รัก รัก รัก รัก รัก รัก รัก รัก รัก รัก รัก รัก รัก รัก รัก รัก รัก รัก รัก รัก รัก รัก รัก รัก รัก รัก รัก รัก รัก รัก รัก รัก รัก รัก
รัก รัก รัก รัก รัก รัก รัก รัก รัก รัก รัก รัก รัก รัก รัก รัก รัก รัก รัก รัก รัก รัก รัก รัก รัก รัก รัก รัก รัก รัก รัก รัก รัก รัก รัก รัก รัก รัก รัก รัก รัก รัก รัก รัก รัก รัก รัก รัก รัก รัก รัก รัก รัก รัก รักรัก รัก รัก รัก รัก รัก รัก รัก รัก รัก รัก รัก รัก รัก รัก รัก รัก รัก รัก รัก รัก รัก รัก รัก รัก รัก รัก รัก รัก รัก รัก รัก รัก รัก รัก รัก รัก รัก รัก รัก รัก รัก รัก รัก รัก รัก รัก รัก รัก รัก รัก รัก รัก รัก รักรัก รัก รัก รัก รัก รัก รัก รัก รัก รัก รัก รัก รัก รัก รัก รัก รัก รัก รัก รัก รัก รัก รัก รัก รัก รัก รัก รัก รัก รัก รัก รัก รัก รัก รัก รัก รัก รัก รัก รัก รัก รัก รัก รัก รัก รัก รัก รัก รัก รัก รัก รัก รัก รัก รัก
...เสมอไป... ตัดใจไม่ได้พยายามทุกอย่าง ทำทุกอย่าง ลบทุกอย่างที่เป็นเรื่องเธอ พยายามไม่ผ่าน ไปให้เจอ ที่ๆ เคยมีเธอวันนั้น ออกไปพบเพื่อนใหม่ๆ เปิดใจให้ใครเข้ามา คอยเยียวยาหัวใจ พยายามไม่เปิด เพลงของเรา เหมือนที่เราเคยฟังทุกคืน ดูทีวีก็เปลี่ยนเป็นช่องอื่น เพื่อให้ใจได้ลืมความหลัง เพื่อการหนีเรื่องเก่าๆ อาจทำให้ใจทุเลา ดีไปกว่านี้ แต่ก็ทำไม่ได้ ตัดใจไม่ได้สักที อืมมมม มันทำไม่ได้ ตัดใจไม่ได้สักครั้ง ไม่อยากจะเป็นแบบนี้ ฉันเกลียดตัวเองเหลือเกิน ฉันเกลียดที่ยังฝังใจ ไม่รู้จะทำอย่างไร ไม่รู้จะมีวันไหนลืมเธอสักที พยายามพักผ่อน นอนให้หลับ ไม่สนใจอะไรรอบตัว พยายามแข็งใจไม่ให้กลัว ที่ต้องนอนคนเดียวอย่างนี้ หลับตานึกเรื่องดีๆ ไม่มีอะไรต้องแคร์ ลืมมันไปเสีย แต่ก็ทำไม่ได้ ตัดใจไม่ได้สักที อืมมมม มันทำไม่ได้ ตัดใจไม่ได้สักครั้ง ไม่อยากจะเป็นแบบนี้ ฉันเกลียดตัวเองเหลือเกิน ฉันเกลียดที่ยังฝังใจ ไม่รู้จะทำอย่างไร ไม่รู้จะมีวันไหนลืมเธอสักที แต่ก็ทำไม่ได้ ตัดใจไม่ได้สักที อืมมมม มันทำไม่ได้ ตัดใจไม่ได้สักครั้ง ไม่อยากจะเป็นแบบนี้ ฉันเกลียดตัวเองเหลือเกิน ฉันเกลียดที่ยังฝังใจ ไม่รู้จะทำอย่างไร ไม่รู้จะมีวันไหนลืมเธอสักที ...คิดถึง...คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง
คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง
คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง
คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง
คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง
คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง
คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง
คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง
คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง เฟรม คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง
คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง
คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง
คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง
คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง
คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง
คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง
คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง
คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง
คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง ผีอำช่วงนี้ฝนมันมาอยู่ด้วย 2-3 อาทิตย์ ตอนเที่ยงวันนี้ฝนมันโทรหา มันบอกว่ามันโดนผีอำ ขนาดนอนกลางวันนะเนี้ยแต่มันก็บอกว่ามันไม่ได้ฝัน มันรู้สึกตัวตลอด แต่ขยับตัวไม่ได้มันเล่าว่า.... มันนอนหลับอยู่แล้วรู้สึกตัวเหมือนมีคนมานอนอยู่ข้างๆ มันก็พยายามลืมตาดู มันเห็นผู้หญิงอ้วน ใส่เสื้อสีแดง กางเกงสีน้ำเงิน นอนอยู่ข้างๆ ตอนแรกมันนึกว่าเป็นเรา แต่มันนึกไปนึกมาเราไปทำงานตั้งแต่เช้าแล้วนี้หว่า ? พอมันลืมตาได้ผู้หญิงคนนั้นก็จับมือมัน แล้วเค้าก็ลุกขึ้นทับมันแล้วจับมือมัน 2 ข้าง มันถามผู้หญิงคนนั้นว่า ใคร ? ก็ไม่ตอบ มันเลยถามว่าต้องการอะไร เค้าเลยบอกว่าพาไปส่งชั้น 7 หน่อย มันเลยพาไปส่งถึงที่ พอมันส่งเสร็จมันก็ตื่นแล้วขยับตัวได้ แต่ตรงข้อมือเป็นรอยแดงไปหมดเลย ไม่เชื่อก็ต้องเชื่อแหละ ตอนแรกมันนึกว่าเราพาใครมาด้วยหรือป่าว(หมายถึงสิ่งไม่มีตัวตนนะ) เพราะเราชอบบน อะไรทำนองเนี้ย มันนึกว่าเค้าตามมา จริงเราก็เจอเหมือนกัน เมื่อสองสามวันก่อนตอนเข้าห้องน้ำ ตอน 5 ทุ่ม แต่ไม่กล้าบอกฝนกลัวมันจะกลัว เราเห็นเงาผู้หญิงยืนอยู่ตรงมุมห้องน้ำแต่เราทำเป็นไม่สนใจ พอหันไปอีกทีก็ไม่เห็นแล้ว แต่จริงๆ โคตรกลัวเลย แต่ทำเป็นใจกล้าไปแบบนั้นแหละ เพราะเราคิดว่ายังไงเราก็ต้องอยู่ที่นี้ เราต้องอาศัยซึ่งกันและกัน ขอให้เค้าคุ้มครองเราด้วยแล้วกัน พิมพ์ไปขนลุกไป ถามว่ากลัวไหมโคตรกลัวเลย.............สุดๆ จริงๆ บอกไม่ถูก แต่ตอนที่ย้ายเข้ามาอยู่ที่นี้ ใหม่ๆ
ก็ได้ไหว้ ขออนุญาตเจ้าที่เจ้าทางแล้ว สาธุ..... ขอคุ้มครองลูกด้วย แผลในใจถ้าหากบังเอิญมีความจำเป็นที่ทำให้เราต้องเลิกกันโดยที่ยังคงมีความรู้สึกที่ดีดีต่อกันวันเวลาที่ถูกใช้ไปแบบมีเงาตามตัวตลอด เคยไปไหนมาไหนในสถานที่เดิมด้วยกัน ใช้ของใช้ที่ต่างฝ่ายต่างซื้อให้กัน แต่แล้ววันหนึ่งเราต้องใช้ชีวิตเพียงลำพังคนเดียวเราจะทำยังไง? ในความจริงแล้วทุกคนสามารถอยู่ได้ด้วยตัวเอง ทุกคนสามารถผ่านวันเวลานั้นไปได้ ถ้าเราไม่คร่ำครวญจนเกินไป ความเจ็บปวดมักจะเกิดจากการที่จิตใจไม่ยอมรับสภาพที่เป็นอยู่ไม่พอใจในสิ่งที่ขาดหายไป เราไม่จำเป็นต้องพอใจกับสภาพที่เป็นอยู่... เพียงแต่ต้องยอมรับให้ได้กับสิ่งที่เกิดขึ้น ยอมให้เวลาผ่านไปอย่างเจ็บปวดแต่เชื่อเถอะวันหนึ่งแผลก็ต้องหาย ไม่มีใครเป็นแผลเรื้อรังไปจนตายมีบาดแผลก็ต้องมีความเจ็บปวด มีบาดแผลก็ต้องใช้เวลารักษา เห็นด้วยนะว่า แผลเป็นเกิดขึ้นได้ ยิ่งแผลลึกโอกาสเป็นแผลเป็นยิ่งมากแต่ไม่มีใครเจ็บปวดเพราะแผลเป็น...มันแค่ทำให้สภาพปกติไม่น่าดูเพิ่มขึ้นนิดหน่อย สำหรับบางคนที่มีปัญหาต่อกันอยู่และกำลังกลัวว่าจะต้องผ่านช่วงเวลาอย่างนี้จนทำให้ไม่กล้าที่จะยอมรับความเปลี่ยนแปลง ...และปล่อยให้อะไรๆ มันเลวร้ายไปกว่าเดิม เชื่อเถอะมันจะยิ่งทำให้แผลลึกลงไปกว่าเดิมและโอกาสหายก็จะช้าขึ้นอีกเราต้องกล้าที่จะทนฝ่าหมอกควันออกไปไม่อย่างนั้นยังไงเสีย ก็ไม่รอดอยู่ดีแต่ถ้าเราผ่านมันออกไปได้ ลมหายใจของเราจะกลับมามีค่าอีกครั้งหนึ่ง
เราไม่ผิดเค้าก็ไม่ผิดเค้าว่าการชนะใจตัวเองนั้นอาจดีและมีค่าที่สุดแต่ในเรื่องความรัก การชนะใจคนที่เรารักนั้นเราไม่ผิด ที่ไปรักเค้าคนนั้นและเค้าเองก็คงไม่ผิดที่ไม่ได้รักเรา ในทางตรงข้าม เราไม่ผิดที่ไม่ได้รักเค้าคนนั้นและเค้าก็ไม่ผิดที่มารักเราเช่นกัน การห้ามใจไม่ให้รักนั้นยากนักแต่คงเทียบไม่ได้กับการห้ามใจให้ลืมรักเพราะย่อมยากกว่า เราอาจทำได้เมื่อมีใครอีกคนก้าวเข้ามาในชีวิตเรา แต่มันคงไม่ง่าย ถ้าเราต้องหักใจให้ลืมในขณะที่เราอยู่คนเดียว อาจย่อมมีค่ากว่าแต่มันอาจมีค่ากว่านั้น . . . ถ้าเราสามารถชนะใจตัวเองที่จะปฏิเสธกับความรักที่ย้อนมาหาเรา และมันอาจมีค่าที่สุด ถ้าเรายอมที่จะ "แพ้" ใจตัวเองเพื่อจะกลับไปหาความรักนั้น ความรักเป็นเรื่องของคนสองคนแต่อย่าลืมว่าบนโลกไม่ได้มีคนสองคนเท่านั้น อย่าโกรธเค้าที่ต้องปฏิเสธรักจากเราด้วยเหตุผลว่าเราเข้ากันไม่ได้ด้วยเหุผลว่าสังคมเราต่างกัน ด้วยเหตุผลว่าเค้ารักคนอื่นที่มีค่าพอกับเค้า วิทยาศาสตร์อาจต้องการเหตุผลแต่เรื่องความรักย่อมไม่ต้องการเหตุผลใดใด คนดีอาจรักกับคนเลวงอย่าโทษเค้าว่าเค้ารักคนผิด จงอย่าโทษเค้าว่าเค้ารักคนที่ไม่เอาไหนและจงอย่าโทษตัวเองว่าเรารักคนที่ไม่ดี จงเชื่อในสายตาของตัวเอง จงเชื่อประตูหัวใจอันมีค่าที่เลือกจะเปิดรับเค้าคนนั้น แม้ใครจะพูดว่าคู่ของเราเป็นคนไม่ดีแต่ในแง่ของความรัก คุณทั้งสองเป็นคนดีของกันและกัน เหตุผลทั้งหมดเพราะความรักแต่ละคนย่อมต่างกันไม่แปลกที่บางคู่อาจทะเลาะกันทั้งวัน ไม่แปลกที่บางคู่อาจหวานให้แก่กันได้ทั้งวันและไม่แปลกที่บางคู่ต่างเฉยชาต่อกันและก็คงไม่แปลกเลยที่บางคู่อาจต่างกันราวฟ้ากับดินอย่าไปคิดว่าทำไมคู่เราถึงไม่เหมือนคู่ของใครเค้า อย่าไปคิดว่าคู่เราแปลกหรือเปล่าอย่าไปสนใจว่าเราควรเปลี่ยนแปลงอะไรไหมถ้าจะเปลี่ยน ขอให้เพื่อรักมิใช่เพื่อเลิกรัก
คิดสักนิดโลกกลม ๆ ใบนี้ ไม่มีอะไรได้มาฟรี ๆ ของฟรีไม่เคยมี ของดีไม่เคยถูกอยู่ให้ไว้ใจ ไปให้คิดถึงคนเราต้องเดินหน้า เวลายังเดินหน้าเลยไม่ต้องสนใจว่าแมวจะสีขาวหรือดำ ขอให้จับหนูได้ก็พอยิ่งมีใจศรัทธา ยิ่งต้องมีสายตาที่เยือกเย็นในโลกกลม ๆ ใบนี้ไม่มีคำว่าแน่นอนคนเราเมื่อม้าตาย ก็ต้องลงเดินท้อแท้ได้แต่อย่าท้อถอย อิจฉาได้แต่อย่าริษยา พักได้แต่อย่าหยุดเหตุผลของคน ๆ หนึ่ง อาจไม่ใช่ของอีกคนหนึ่งถ้าไม่ลองก้าว จะไม่มีวันรู้ได้เลยว่า ข้างหน้าเป็นอย่างไรหนทางอันยาวไกลนับหมื่นลี้ ต้องเริ่มต้นด้วยก้าวแรกก่อนเสมอปัญหาทุกอย่าง อยู่ที่ตัวเราทั้งสิ้นจะเห็นค่าของความอบอุ่น เมื่อผ่านความเหน็บหนาวมาแล้วอันตรายที่สุด คือการคาดหวังเริ่มต้นดีแล้ว ลงท้ายก็ต้องดีด้วยอย่ายอมแพ้ถ้ายังไม่ได้พยายามอย่างเต็มที่จงใช้สติ อย่าใช้อารมณ์เบื้องหลังความเข้มแข็ง สมควรมีความอ่อนโยนไม่มีคำว่าบังเอิญในเรื่องของความรัก มีแต่คำว่าตั้งใจยินดีกับสิ่งที่ได้มา และยอมรับกับสิ่งที่เสียไปหลังพายุผ่านไป ฟ้าย่อมสดใสหลังผ่านปัญหา จะรู้ว่าปัญหานั้นเล็กนิดเดียวไม่เป็นขุนนางน่ะได้ แต่ไม่เป็นคนไม่ได้มีแต่วันนี้ที่มีค่า ไม่มีวันหน้า วันหลัง เมื่อวานก็สายเกินแก้พรุ่งนี้ก็สายเกินไปอย่าหวังว่าจะได้รับความรักจากคนที่คุณรักเพราะคนที่คุณรักไม่ได้รักคุณหมดทุกคนเพื่อนทั่วไปไม่เห็นคุณร้องไห้ ...เพื่อนแท้มีหัวไหล่ไว้คอยซับน้ำตา...เพื่อนทั่วไปถือขวดไวน์ติดมือมางานปาร์ตี้ของคุณ...เพื่อนแท้จะมาแต่หัววันเพื่อช่วยเตรียมงาน…เพื่อนทั่วไปคาดหวังให้คุณอยู่เคียงข้างเขาเสมอ…เพื่อนแท้คาดหวังที่จะอยู่เคียงข้างคุณตลอดไป
|
|||||||||
|
|